Noise cancellation

Είναι μερικές μέρες που το αισθητηριακό (ως περιβαλλοντική συνθήκη το αναφέρω και όχι εγγενές πρόβλημα, γιατί σε άλλο περιβάλλον είμαι απολύτως οκ) δεν είναι καθόλου ανεκτό. Έχω περάσει κανένα 5ωρο, μπορεί και περισσότερο, κάνοντας το εξής: Φοράω τα ακουστικά που ακυρώνουν το θόρυβο, περνάω 2 ώρες οκ, λέω ας τα βγάλω τώρα, καλά είμαι, τα βγάζω, στα επόμενα 5 λεπτά η κατάσταση είναι μη ανεκτή και τα ξαναφοράω κατευθείαν.

Πώς είναι δυνατόν να έχω περάσει όλη μου τη ζωή σε μία μη ανεκτή συνθήκη και έχοντας κανονικοποιήσει το βίωμα αυτό, χωρίς να γνωρίζω ότι διαφέρει από το βίωμα των περισσότερων. Η ποιότητα της ζωής μου αυτή τη στιγμή δεν έχει απολύτως καμία σχέση, με απλά μικρά εργαλεία, προσαρμογές, αλλά και αιτήματα, έχοντας απλά δώσει αληθινή σημασία και προσοχή στο δικό μου βίωμα. 

Όλη μας τη ζωή μας αγνοούν και ακυρώνουν το βίωμά μας. 

Μάθαμε να το κάνουμε και οι ίδιοι στον εαυτό μας, γιατί αυτό ήταν το "κανονικό". 

Να πει κανείς ότι ζητήσαμε ποτέ και κάτι φοβερό. Δεν έχει σημασία. Μας αγνοούν. Ενώ αυτό το μικρό γι' αυτούς πράγμα που ζητήσαμε, είναι για μας τόσο μεγάλο. Γι' αυτό είναι κυριαρχία. Γιατί μπορούν να σε αγνοήσουν, και θα το κάνουν. 

Αν ζητάω κάτι που χρειάζομαι για να είμαι οκ, όσο μηδαμινό κι αν είναι, ο άλλος αρνείται να το δώσει, όταν είναι κυρίαρχος. Έτσι πάει. 

Δεν υπάρχει λόγος για να αρνηθεί. Είναι εντελώς μηδαμινό. Απλά δηλώνει την κυριαρχία του. Επειδή η ανάγκη σου δεν είναι δική του. 

Η ώρα έχει πάει πια 15:15, μεσημέρι, κοινή ησυχία, βγάζω πάλι τα ακουστικά, μεσημέρι και παρόλ' αυτά η μη ανεκτή κατάσταση του θορύβου παραμένει. Τα ξαναφοράω. 

Ανέπτυξα και μια θεωρία για τις εμβοές αυτές τις μέρες που έμαθα πώς λειτουργεί το noise cancelling στα ακουστικά. Τα ακουστικά (που τα έχω διαρκώς στην υψηλή ακύρωση θορύβου) παράγουν έναν ήχο που αντισταθμίζει την συχνότητα του θορύβου του περιβάλλοντος. Έτσι λειτουργούν. Γι' αυτό ανέπτυξα τη θεωρία ότι οι εμβοές είναι μία φυσική άμυνα του οργανισμού μου απέναντι σε αυτό... Ένα οργανικό noise cancellation δηλαδή. 

Δεν το χρειάζομαι πια τώρα που έχω τα ακουστικά, θα ήθελα να σταματήσει, για να μπορέσω ξανά να απολαύσω τη σιωπή. Την ησυχία μάλλον.