Σωματική συμπεριφορά

Αναδημοσίευση από facebook Âû Journals

Έχω παρατηρήσει μερικές φορές να συμβαίνει το εξής. Γίνονται κάποιες ερμηνείες και συμπεράσματα για μένα που δεν έχουν νόημα (όσο και αν φαίνεται περίεργο μη έχοντας και η ίδια γνώση και εργαλεία, παίρνοντας συνεχώς ένα διαφορετικό φίντμπακ από το περιβάλλον μου που δεν αντιστοιχούσε στο βίωμά μου, και έχοντας μάθει με αυτόν τον τρόπο να μην εμπιστεύομαι τον ίδιο μου τον εαυτό και τις δικές μου αισθήσεις, πολλές από αυτές τις ερμηνείες είχα φτάσει να τις έχω κι εγώ η ίδια. Η όλη κατάσταση μου δημιουργούσε σύγχυση, ένα βίωμα παρόμοιο με gaslighting, ακόμα και αν δεν είναι μεθοδευμένο ή επίτηδες. Τώρα καταλαβαίνω και ξεκαθαρίζω όλα αυτά τα πράγματα.)

Για παράδειγμα, η διαχείριση της ενέργειας στο σώμα μου μέσω της κίνησης και της όλης σωματικής συμπεριφοράς μου, μπορεί να δώσει την εντύπωση ότι είμαι αγχωμένη, εκνευρισμένη, φοβάμαι, κ.ά., ακόμα και αν αυτά τα πράγματα δεν συμβαίνουν.

Πχ μπορεί κάποιος να μου πει "ηρέμησε", "χαλάρωσε", "μη φοβάσαι" κλπ, ενώ είμαι απολύτως οκ. Επίσης μπορούν να γίνουν και ερμηνείες/συμπεράσματα ακόμα και για το τι έχει προκαλέσει την υποτιθέμενη κατάσταση και ο άλλος να διαμορφώσει/ρυθμίσει την δική του συμπεριφορά βάσει αυτών των ερμηνειών, που επίσης δεν ισχύουν. Δηλαδή για κάποιον τελείως δικό μου ανεξάρτητο λόγο να έχω ενέργεια που φυσιολογικά το σώμα μου κάνει κάποιες κινήσεις για να διαχειριστεί, και κάποιος εκλαμβάνει ότι κάτι στη δική του συμπεριφορά το προκάλεσε, ή ότι ανταποκρίνομαι σε κάτι που εκείνος κάνει και αναλόγως ανταποκρίνεται. 

Το αστείο είναι (όχι, δεν είναι αστείο), ότι όταν πραγματικά υπάρχει κάτι που μου προκαλεί πρόβλημα στο περιβάλλον, αντίστοιχα δεν το καταλαβαίνουν και μπορεί να γελάσουν ή να μη δώσουν σημασία. Η γλώσσα σώματός μας είναι διαφορετική και δίνει άλλα μηνύματα. 

•Να σημειώσω ότι οι ερμηνείες και αλληλεπιδράσεις αυτές μπορούν να γίνουν ανεξαρτήτως νευρότυπου, από άλλα neurodivergent/αυτιστικά άτομα, και από μας τους ίδιους. Όπως έγραψα σε προηγούμενη ανάρτηση (δείτε την, είναι πολύ ουσιαστική, μπορεί να βοηθήσει, ειδικά για neurodivergent οικογένειες), δεν πρόκειται για μία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε Neurodivergent και Neurotypical, αλλά για μία νευροκανονικότητα (neuronormativity) που μας επηρεάζει. Και σε άλλη ανάρτηση επίσης έχω γράψει για τις εσωτερικευμένες αντιλήψεις και ηθικές κρίσεις που γίνονται, λόγω του ότι τα εργαλεία ερμηνείας μας ορίζονται από τη νευροκανονικότητα, δεν έχουμε την εκπαίδευση, τη γνώση και τα εργαλεία για να αντιληφθούμε κάτι άλλο και παίρνουμε συνεχώς συγκεκριμένες πληροφορίες από το περιβάλλον μας που μας διαστρεβλώνουν. 

•Να σημειώσω επίσης ότι το θέμα αυτό ("ανθρώπινη" συμπεριφορά [Edit: μάλλον εσωτερική κατάσταση, δεν ήταν η συμπεριφορά αυτό που με ενδιέφερε] / όπου έλειπε το στοιχείο του neurodivergence, με αποτέλεσμα τώρα να τοποθετούνται τα πράγματα) είναι αντικείμενο πάρα πολύ μεγάλης έρευνάς μου. Κάτι που θα το έλεγε κανείς "special interest", απλά προσωπικά δεν συμφωνώ με τον όρο, και κυρίως με το "special". Είναι αντικείμενο με το οποίο έχω ασχοληθεί και ερευνήσει πάρα πολύ, έχω και σπουδές σε αυτό και ασχολήθηκα και ασχολούμαι και σε επαγγελματικό επίπεδο (ηθοποιός). 

Part 2 

Η καταπίεση των φυσιολογικών κινήσεών μας, κάτι που εγώ έχω κάνει όλη μου τη ζωή, είναι πολύ καταστροφικό για μας. 

•Μη βγάζετε συμπεράσματα για μας, για την συναισθηματική μας κατάσταση, και μην προσπαθείτε να ερμηνεύσετε γιατί, από την σωματική μας συμπεριφορά και κίνηση (και λόγο επίσης, τρόπο ομιλίας ή και γραπτής έκφρασης, απλά εδώ αναφέρομαι σε κίνηση). Μη βγάλετε κανένα συμπέρασμα, γιατί το πιθανότερο είναι να μην ισχύει. Απλά αφήστε μας ήσυχους. 

•Η καταπίεση που λέω ότι "εγώ έχω κάνει" στον εαυτό μου, φυσικά υπάρχει λόγος που συμβαίνει αυτό, γιατί να θέλει κάποιος να καταπιέσει τον εαυτό του και να του προκαλέσει πρόβλημα;  Δεν το προκαλούμε εμείς αυτό στους εαυτούς μας, αυτό οφείλεται στο ότι δεν είμαστε αποδεκτοί, γι' αυτό και πρέπει να αλλάξει. Το κόστος που έχει αυτό για μας, για την ψυχική μας υγεία, είναι τεράστιο. Και παρά αυτό το κόστος, δεν αλλάζει ουσιαστικά κάτι. Το masking δεν είναι καν βιώσιμο για καιρό, όσο "πετυχημένο" και να είναι, οι άλλοι θα πιάσουν κάτι σε σένα, και επίσης το ότι μιμούμαστε κάποιες συμπεριφορές/λειτουργία, καταπιέζοντας τον εαυτό μας, δεν σημαίνει ότι πράγματι αλλάζουμε λειτουργικό σύστημα και έχουμε επιλογή να λειτουργήσουμε αν θέλουμε ως νευροτυπικοί. Τότε δεν θα ήμασταν αυτιστικοί, θα ήμασταν κάτι άλλο. Δεν θα πάμε και πολύ μακριά σε αυτήν την κοινωνία και σε αυτά τα συστήματα, όσο masking και να κάνουμε. Γι' αυτό λέω ότι είναι lose/lose, και γι' αυτό οι ταμπέλες λειτουργικότητας είναι άνευ νοήματος. 

Επίσης δεν κάνουν όλα τα αυτιστικά άτομα masking, πολλά από αυτά δεν έχουν καν αυτήν την επιλογή. Άρα λοιπόν δεν είναι καθόλου σωστό να περιμένουμε από ένα Αυτιστικό άτομο να κάνει αναγκαστικά masking για να γίνεται αποδεκτό.

-

[Edit]

Σχετικά

Η νευροκανονικότητα (neuronormativity) επηρεάζει και neurodivergent/αυτιστικά άτομα (εσωτερικευμένος ableism)
https://www.facebook.com/103068585252851/posts/263319495894425/

Τα εργαλεία ερμηνείας ορίζονται από τη νευροκανονικότητα (εσωτερικευμένες αντιλήψεις για τον εαυτό)
https://www.facebook.com/103068585252851/posts/255711149988593/

Το να θέλει κανείς να επεμβαίνει στην κατάσταση του άλλου είναι κεντρικό πρόβλημα / τοξική στάση απέναντι στο φόβο και άλλα συναισθήματα
https://www.facebook.com/103068585252851/posts/262432129316495/
και
https://www.facebook.com/103068585252851/posts/252708066955568/