Το να πας να "διδάξεις" νευροτυπικούς κώδικες, κάτι που μερικές φορές και από μόνα τους τα άτομα κάνουν, δεν θα είχε έτσι κι αλλιώς αποτέλεσμα.
Είχα παρατηρήσει το εξής. Δεν υπήρχαν κανόνες, άλλαζαν συνέχεια. Ένας κώδικας επικοινωνίας που είχα μάθει σε μία ηλικία σε μια άλλη ηλικία ήταν εκτός τόπου και χρόνου. Κάθε περιβάλλον είχε άλλους κώδικες που κι αυτοί ήταν ρευστοί. Ό,τι και να έκανα ήταν inappropriate. Κάποιοι έμοιαζαν ακόμα και να προσβάλλονται.
Γι' αυτό το να πας να διδάξεις αυτούς τους κώδικες δεν θα είχε έτσι κι αλλιώς αποτέλεσμα. Το άτομο θα βρίσκεται αιωνίως σε μία τέτοια εκμάθηση και ανά πάσα στιγμή μπορεί να έχει την "λάθος" συμπεριφορά, που θα του κοστίσει.
Τους στάνταρ κανόνες, ή τους ρητούς/γραπτούς, τους μάθαινα και συνήθως τους τηρούσα. Το θέμα όμως είναι ότι οι κανόνες είναι συνήθως κάτι ρευστό και που δεν λέγεται ξεκάθαρα. Έτσι καταλήγει κανείς να ζει ένα θέατρο του Παραλόγου όπου πληρώνει συνέπειες και κανείς δεν του λέει ποιο είναι το λάθος του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου