Ουρλιάζω στο κενό εδώ και πάνω από ένα χρόνο
Με μεγάλο σεβασμό για την ανταπόκριση που υπάρχει, με μεγάλο σεβασμό στα άτομα που ανταποκρίνονται, όσο και στα άτομα που ενδιαφέρονται και διαβάζουν (χωρίς να εκδηλώνουν την ανταπόκρισή τους), θεωρώ ότι τα κείμενά μου αξίζουν πολύ περισσότερο από την ελάχιστη ανταπόκριση που έχουν στο μεγαλύτερο μέρος των φίλων εδώ [στο προφίλ αναφέρομαι]. Η αξία τους είναι αναντίστοιχη της ελάχιστης αυτής ανταπόκρισης.
Επειδή ξέρετε μια ζωή μας λένε να μη δίνουμε σημασία στην γνώμη των άλλων και ότι δεν καθορίζουν την αξία μας (άλλες φορές μας λένε και να μην ψάχνουμε επιβεβαίωση στους άλλους), μας λένε δηλαδή να παραμείνουμε στην αορατότητα, και στην αγνόησή μας, και να μη μας νοιάζει κιόλας, αφού η αξία μας υπάρχει.
Γι' αυτό κι εγώ θα συμφωνήσω ότι η αξία όντως υπάρχει και όταν δεν τη βλέπουν, αλλά θα επιλέξω αντί να πάρω δρόμο εγώ και η αξία μου και να πάρουμε τα βουνά παρέα η μια στην άλλη, να κρυφτούμε σε μια σπηλιά οι δυο μας, να μιλήσω για αυτό.
Προσέξτε λίγο τι μας λένε: μη σε νοιάζει, μη θες επιβεβαίωση, έχεις αξία.
-Οκ, δεν με νοιάζει, προχωράς χωρίς αυτούς, μόνος, δεν σε νοιάζει, και βρίσκεσαι κάπου στην έρημο στο πουθενά χωρίς καμία ανταπόκριση γι' αυτό που κάνεις. Δεν θα πρέπει να δώσεις σημασία σε αυτό το μήνυμα; Όταν υπάρχει ελάχιστη ανταπόκριση, εσύ δεν θα πάρεις το μήνυμα ότι αυτά που λες και κάνεις δεν ενδιαφέρουν τον κόσμο άρα χάνεις τον καιρό σου με αυτήν την χωρίς νόημα ασχολία; Για ποιον το κάνεις; Όταν πέφτουν αυτά στο κενό, εσύ πρέπει να είσαι στην κοσμάρα σου και να συνεχίσεις να γράφεις κείμενα και να κάνεις πράγματα για τα οποία ελάχιστοι ενδιαφέρονται; Να βρίσκεσαι σε έναν άλλο κόσμο; Και η αυτονόητη ανθρώπινη ανάγκη όχι για "επιβεβαίωση", αλλά για το ποια είναι η σχέση του έργου σου με την κοινωνία, θα πρέπει να μην υπάρχει για σένα, να παθολογικοποιείται και παρεξηγείται για σένα μέχρι κι αυτό. Να μην ξέρεις πού πηγαίνεις και τι κάνεις και τι νόημα έχει αυτό που κάνεις; Να παίρνεις πίσω το φίντμπακ ότι αυτό που κάνεις δεν έχει ανταπόκριση, και να καλείσαι αυτό να το αγνοήσεις ως άνευ ουσίας;
Να το αγνοήσω λοιπόν, και χωρίς να ξέρω πού πάω, έτσι από μόνη μου, αυθύπαρκτα να ορίσω "έχω αξία".
Με έναν δικό μου λοιπόν εντελώς μεταφυσικό τρόπο βγάζω το αυθαίρετο συμπέρασμα ότι τα κείμενά μου έχουν μεγαλύτερη αξία από την ανταπόκριση που έχουν εδώ. Το υποθέτω έτσι από μόνη μου, μιλάω μόνη μου, με τον εαυτό μου, καμιά φορά και με το κενό κάνω απίστευτους διαλόγους.
Έτσι από τους διαλόγους αυτούς με το κενό, και κάτι meme που λένε "μη σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι, έχεις αξία", από αυτό το meme συμπεραίνω λοιπόν ότι έχω αξία και πρέπει να συνεχίσω να προσφέρω στο κενό κείμενα και κραυγές. Οκ.
-
Δηλαδή κατά αυτούς πρέπει οι περισσότεροι να σε αγνοούν κι εσύ να είσαι εντάξει δεν τρέχει τίποτα, τα κείμενά μου έχουν αξία που κανείς δεν αντιλαμβάνεται, εντάξει και τι έγινε, γιατί να με απασχολεί αυτό. Δεν ενδιαφέρουν παρά ελάχιστους αυτά που γράφω, αλλά εντάξει δεν σημαίνει κάτι αυτό τώρα. Δεν βγάζει νόημα απλά. Η μη ύπαρξη ανταπόκρισης σημαίνει μη ύπαρξη ανταπόκρισης. Είναι μήνυμα. Είναι μη ύπαρξη ενδιαφέροντος, είναι αγνόηση είναι αδιαφορία, λέει στον άλλο "σταμάτα αυτό που κάνεις". Αυτό λέει. Αυτό και μόνο αυτό. Το μήνυμα ελήφθη.
Το μήνυμα που λαμβάνω συνέχεια. Αλλά εγώ για έναν μεταφυσικό λόγο πρέπει να συνεχίζω και να μη με απασχολεί. Ό,τι πείτε ό,τι πείτε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου