Στρεβλοί καθρέφτες (εξωτερικές κρίσεις για συναισθήματα και ηθικές κρίσεις)

Μην αντανακλάς-προβάλλεις σε μένα συναισθήματα. 

α) Είναι πιθανότατα παρερμηνεία, δεν ισχύει.

β) Δεν θα μου προσφέρει, βοηθήσει σε τίποτα γιατί είναι μία πληροφορία που δεν θα διαχειριστώ γιατί είναι κενή νοήματος ή στρεβλή. (Εκτός αν εγώ ζήτησα το συγκεκριμένο φίντμπακ για συγκεκριμένο λόγο.)

γ) Μπορεί να έχει αρνητική επίπτωση, να πυροδοτήσει τραύμα κ.ά. Αυτό μπορεί να γίνει, είτε λόγω συχνών ταμπελών, ιδιαίτερα για συναισθήματα που θεωρούνται αρνητικά ή μη αποδεκτά, θυμός κ.ά. Είτε γιατί αποτελεί για μένα παραβίαση και έχουν υπάρξει στο παρελθόν παραβιαστικές καταστάσεις, όπου μου έχουν προκαλέσει ζημιά, κακοποιήσεις, εκστρατείες συκοφάντησης, αποκλεισμοί, στιγματισμός, κ.ά. 

Είναι πολύ πιο χρήσιμο για μένα (σε περίπτωση φίντμπακ) να μου αντανακλάς ποιότητες που άμεσα βλέπεις (που είναι κάτι ουδέτερο χωρίς κρίση) και που είναι πληροφορία που έχω κάτι να την κάνω και όχι "συναισθήματα", που είναι δικές σου ερμηνείες, και εγώ πρέπει να κάνω υπολογισμούς για να εξάγω την πληροφορία που χρειάζομαι (αν χρειάζομαι) από αυτό. Τα ίδια επίσης ισχύουν για ηθικές κρίσεις. 

[Συναισθήματα δεν εκφράζονται με τέτοιους τρόπους, εκτός μάσκινγκ που έχει και τον κίνδυνο να σε θεωρούν fake, και η αυθεντική σύνδεση με τους άλλους δεν γίνεται με αυτόν τον τρόπο.] 

Χτες διάβαζα για το pda, ότι κάποιες τέτοιες κρίσεις είναι απειλητικές για την αυτονομία, και είναι πιθανό να είμαι pda, αλλά θεωρώ ότι είναι περισσότερο τραύμα γιατί όλο αυτό έχει πίσω του μία τεράστια διαδρομή διαστρέβλωσης και αρνητικών καταστάσεων. 

Στο θέατρο επίσης δεν ισχύει αυτού του είδους η "έκφραση συναισθημάτων" γιατί στη σκηνή δεν είσαι "κοινωνικός εαυτός". Η σύνδεση και επικοινωνία δεν γίνεται με αυτούς τους τρόπους. Άμα πρέπει να κάνεις μάσκινγκ και στη σκηνή σωθήκαμε. Γι' αυτό το μάσκινγκ είναι ό,τι χειρότερο και δεν πρέπει να συγκρίνεται με το θέατρο και την υποκριτική τέχνη. Δεν πρέπει να εμπλέκεται σε αυτήν. 

Εκτός του ότι είναι κενή πληροφορία (που προσπαθώ να νοηματοδοτήσω), στην περίπτωση του φίντμπακ, θα με οδηγήσει σε μάσκινγκ (ή self-consciousness σε σχέση με "τόνο φωνής", σωματική έκφραση και εκφράσεις προσώπου), και θα με οδηγήσει σε κάτι ψεύτικο. 

[Οι κρίσεις αυτές, που είναι εξωτερικές και όχι αυθεντική σύνδεση, γίνονται από τόνο φωνής, σωματική έκφραση "γλώσσα σώματος" και εκφράσεις προσώπου.] 

Η "γλώσσα σώματος" δεν είναι μία "παγκόσμια γλώσσα". Σχετίζεται με την κάθε κουλτούρα. Η κυρίαρχη "γλώσσα σώματος" δεν είναι η μόνη που υπάρχει. 

Γι' αυτό και μερικά είδη ψυχοθεραπειών δεν λειτουργούν ή δεν λειτουργούν καλά/πλήρως, γιατί απευθύνονται σε αλλιστικούς. Ψυχαναλυτικών συμπεριλαμβανομένων. Καθρεφτίζουν στρεβλά.