Η "συμπεριφορά" μου είναι ανθρώπινη συμπεριφορά.
Αυτοί που με έβλαπταν έμεναν ατιμώρητοι και χωρίς καμία υποχρέωση απολογίας απέναντί μου.
Τιμωρούσαν εμένα και ζητούσαν από εμένα να απολογηθώ, για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνο γιατί δεν πληρούσα τα πρότυπα της κανονικότητας.
Neurodivergent "συμπεριφορές" δεν είναι αρνητικές συμπεριφορές.
Neurodivergent "συμπεριφορές" είναι ανθρώπινες συμπεριφορές.
Βρίσκουν πάτημα αυτοί που θέλουν να σε βλάψουν στο ότι βρίσκεσαι εκτός "κανονικότητας", και έτσι σε στοχοποιούν.
Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αντιδράσει σε κάτι, και σε πολλές περιπτώσεις το περιβάλλον αυτό το καταλαβαίνει, και θα το θεωρήσει δικαιολογημένο, μπορεί να του πει και μπράβο ακόμα, στην κατάλληλη συνθήκη.
Η διαφορά είναι ότι α) [κάποιες φορές] δεν είναι κατανοητό σε τι ένα Αυτιστικό άτομο ανθρώπινα αντιδρά/ανταποκρίνεται, με ανθρώπινες συμπεριφορές και αντιδράσεις, και β) όταν υπάρχει στοχοποίηση και προκατάληψη εναντίον του, χαρακτηρίζουν την συμπεριφορά του "αρνητική". Ό,τι και αν κάνει. Δεν υπάρχει σωτηρία από αυτό. Έχοντας βρεθεί πάρα πολλές φορές μπλεγμένη, καταπίεσα στο έπακρο τον εαυτό μου να έχει την "σωστότερη" δυνατή συμπεριφορά, ακόμα και όταν με προκαλούσαν, και με προκαλούσαν (--> γ) προκαλούν αντιδράσεις (βλ. reactive bullying)). Καταπίεσα στο έπακρο ακόμα και νευρολογικές μου ανταποκρίσεις με τρομακτικό κόστος για την ψυχική και σωματική μου υγεία. Δεν αντιδρούσα σε καταπάτησή μου και μη σεβασμό μου (όπου εκεί, του Παραλόγου όμως, σου λένε και από πάνω δε σέβεσαι τον εαυτό σου και δεν υποστηρίζεις τον εαυτό σου και δεν διεκδικείς και το επιτρέπεις εσύ αυτό να σε πατάνε, ενώ χάνεις τον αυτοσεβασμό σου), και πάλι το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο παρά το πόσο προσεκτική ήμουν να μην κάνω τίποτα που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν "αρνητικό" και να πατήσουν σε αυτό για να με στοχοποιήσουν. Δεν κάνουμε τίποτα αρνητικό. Στοχοποιούμαστε γιατί δεν βρισκόμαστε μέσα στην "κανονικότητα", ό,τι και να κάνουμε θα βρουν να πουν.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου