Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι "δεν θέλω" να δουλέψω, νομίζετε ότι είναι επιλογή μου; Βρίσκομαι σε αδιέξοδο. / Δεν είμαστε περίεργοι νευροτυπικοί. Είμαστε Αυτιστικοί.

Μετά τα λοκντάουν και τη συνειδητοποίησή μου είναι πολύ δύσκολο να δουλέψω. Πρώτον, το burnout. Για την υγεία μου  ψυχική, σωματική και νευρολογική χρειάζεται να προσέξω. Διαχειρίζομαι την ενέργειά μου. Η ειρωνία είναι ότι κατά 99% αυτό δεν έχει καν να κάνει με την καθεαυτή δουλειά.

Δεν με εξαντλεί η δουλειά μου. Είναι δουλειά που έχω διαλέξει και την χαίρομαι στο μεγαλύτερο μέρος της, ανεξάρτητα από την φυσιολογική κούραση, δεν είναι αυτή η κούραση που μου δημιουργεί το πρόβλημα. (Χρειάζομαι όμως και περισσότερη ξεκούραση λόγω του burnout.) Η δουλειά μου πάντως, όσο πιο κοντά είναι σε αυτό που με ευχαριστεί, όχι δεν με κουράζει, αντίθετα με ξεκουράζει. 

Δεύτερον δεν υπάρχει περίπτωση πλέον να ανεχτώ ξανά προσβολή απέναντι στον νευρότυπό μου, κάτι που πολύ συχνά συμβαίνει. Είναι θέμα αυτοσεβασμού. Είναι όρια, είναι διαφύλαξη του εαυτού, είναι εξίσου θέμα ψυχικής υγείας, και είναι εξίσου σημαντικό. Να υποχρεώνομαι σε masking επίσης. Είναι ψυχική υγεία, δεν έχω την πολυτέλεια να το διακινδυνεύω αυτό συνέχεια. Καταλαβαίνετε τι πράγματα διακυβεύονται εδώ για μας; 

Αυτό που περιγράφω είναι φροντίδα του εαυτού και αυτοπροστασία. Το να δουλέψω σε αυτήν τη συνθήκη θα μου δημιουργήσει πρόβλημα. Το να δουλεύει κανείς σε αυτήν τη συνθήκη όμως είναι κάτι υποχρεωτικό για την επιβίωση κάποιου. Εγώ υποχρεώνομαι να κάνω πράγματα που με βλάπτουν. Να λειτουργήσω ενάντια στον εαυτό μου, στην φυσιολογία μου, στον αυτοσεβασμό μου, για να επιβιώσω οικονομικά. 

Σας παρακαλώ μη βιαστείτε πάλι με τα "όλοι έτσι κι όλοι αλλιώς".  Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την συνεχή αυτή ακύρωση. Καταλάβετε ότι δεν είναι καθόλου το ίδιο. Αν νιώθετε κάτι πολύ γνώριμο και κοινό, ψαχτείτε για neurodivergency, αλλά σταματήστε αυτό το "όλοι έτσι κι όλοι αλλιώς". 

Λέτε να μη θέλω να δουλέψω; Λέτε να μη θέλω να κάνω τη δουλειά που έφτυσα αίμα (και ήδη πήγα ενάντια στον εαυτό μου και έπρεπε να προκαλέσω βλάβες στον εαυτό μου) να αποκτήσω τα προσόντα για να κριθώ ικανή γι' αυτήν; Χωρίς καμία στήριξη, αντίθετα με τρομακτικά εμπόδια. Μόνο για να έχω μία ελπίδα να κάνω τη δουλειά που θέλω να κάνω. Λέτε να μη θέλω να βγάζω λεφτά, να μην θέλω να έχω δουλειές; Σταματήστε το αυτό το πράγμα επιτέλους.

Γιατί δεν μας πιστεύετε; Μας συμπεριφέρεστε σαν να είμαστε "τεμπέληδες" ή να έχουμε γούστα και καπρίτσια. 

Πολύ απλά δεν μπορώ να δουλέψω χωρίς accommodations, χωρίς προϋποθέσεις, διαφορετικά ΒΛΑΠΤΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ, θέτω σε κίνδυνο τον εαυτό μου. Δεν συμβαίνει το ίδιο σε εσάς. Γιατί δεν λέτε να το εννοήσετε αυτό; 

Δεν φτάνει που δεν έχουμε πρόσβαση σε καλής ποιότητας εργασία, δεν φτάνουν όλα τα προβλήματα στην εργασία, οι εργοδότες που μας προσβάλλουν, μας εξαπατούν, μας εξαντλούν, το τρομακτικό αδιέξοδο που βρισκόμαστε σε σχέση με την εργασία μας, που έχει κάνει απίστευτα δύσκολη και δημιουργεί θλίψη στη ζωή μας χωρίς λόγο κι αιτία, έχουμε και εσάς να λέτε "όλοι έτσι κι όλοι αλλιώς" και να μας ακυρώνετε κι από πάνω. Σταματήστε το. Σας λέμε ότι αντιμετωπίζουμε πρόβλημα. Γιατί δεν μας πιστεύετε; Γιατί δεν λέτε να καταλάβετε τη νευρολογική μας διαφορά; 

Δεν μας κάνετε καλό έτσι, αν αυτό νομίζετε. Τη διαφορά αυτή (από το τυπικό) πρέπει να την αναγνωρίσετε και να τη σεβαστείτε, και όχι να μας αντιμετωπίζετε ως "περίεργους".

Δεν μας σέβεστε έτσι. 

Δεν είμαστε περίεργοι νευροτυπικοί. Είμαστε Αυτιστικοί.

Τα δεδουλευμένα μου επίσης πρέπει να διασφαλίζονται. Περισσότερο από ό,τι σε άλλους. Μη μου πείτε πάλι, "όλοι έτσι και αλλιώς". Δεν είναι το ίδιο. Δεν αντιμετωπίζετε όλοι το ίδιο πρόβλημα, στην έκταση που εγώ το έχω αντιμετωπίσει. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου συμβαίνει αυτό. Οι εργοδότες μας εξαπατούν. Δε μας πληρώνουν και δεν έχουμε κανέναν να μας υποστηρίξει και διασφαλίσει. Σπάνια εργοδότες ήταν εντάξει απέναντί μου. Δεν μπορώ να μπαίνω συνεχώς σε τέτοιες διαδικασίες. Να βρίσκομαι σε μία διαρκή επισφάλεια και να είμαι τελείως μόνη μου σε αυτό. Να πάω για μια δουλειά και να καταλήγω με δικηγόρους, ή απλά εξαπατημένη. Δεν συμβαίνει το ίδιο σε εσάς, όχι στην ίδια έκταση.