Φυσικά και με νοιάζει.

"Μη σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι..." 

Ε πώς μη με νοιάζει; Αυτοί οι άλλοι δεν είναι κοπανιστός αέρας, αυτοί οι άλλοι μπορούν να σε απολύσουν ή να σε προσλάβουν, να σε αποκλείσουν, να επηρεάσουν υλικά και ψυχικά τη ζωή σου. Πώς να μη με νοιάζει. 

Δεν "με νοιάζει". Ποτέ δεν με ένοιαξε. Αν δεν με παρεμποδίζουν και προκαλούν προβλήματα στη ζωή μου, γιατί να με νοιάζει; 

Επειδή είμαι "ευαίσθητη"; 

Μα και πόσο "αναίσθητος" θα πρέπει τελικά να είναι κανείς, ώστε  αυτές οι συμπεριφορές να συμβαίνουν προς αυτόν  όλη του τη ζωή, και... "να μην τον νοιάζει". Ποιος είναι για "να μην τον νοιάζει", και σε συναισθηματικό επίπεδο. 

Πόσο ανόητες συμβουλές να δίνει κανείς σε έναν άνθρωπο, πόσο μάλλον σε έναν άνθρωπο με εμπειρία ζωής, σε έναν άνθρωπο άνω των 40, αγνοώντας κάθε εμπειρία του και τι ο άνθρωπος αυτός ήδη έχει προσπαθήσει και ήδη έχει κάνει, υποθέτοντας για αυτόν ότι δεν έχει ήδη προσπαθήσει και κάνει αυτά που τώρα του λένε, άτομα ακόμα και με πολύ μικρότερη εμπειρία από την δική του, και δεν έχει βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, και δεν ξέρει ο ίδιος τι χρειάζεται και τι δεν χρειάζεται.