Είναι (και τίθενται) τα "όρια" ατομικά, ή αφορούν το πώς ρυθμίζονται κοινωνικά οι σχέσεις;

Είναι (και τίθενται) τα "όρια" ατομικά, ή αφορούν το πώς ρυθμίζονται κοινωνικά οι σχέσεις;

Από Anna Goundra Αυγούστου 20, 2022

•Είναι ότι δεν "θέτω" εγώ όρια ή ότι τα θεωρώ αυτονόητα;

Θεωρώ αυτονόητο ότι ο άλλος δεν έχει δικαιώματα πάνω σε έναν άλλο άνθρωπο, και δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό πρέπει Εγώ να το "θέσω". Αλλιώς "δίνω δικαίωμα".

•Είναι (και τίθενται) τα "όρια" ατομικά, ή αφορούν το πώς ρυθμίζονται κοινωνικά οι σχέσεις;

•Η κοινωνικότητά μας δεν είναι neuronormative.

Σχόλια

Περίληψη

Ο Αυτιστικός νευρότυπος είναι μία φυσιολογική ανθρώπινη νευρολογική παραλλαγή. Γύρω από την αλλιστική / «νευροτυπική» λειτουργία και κουλτούρα ως κέντρο, αναπτύσσεται μία (Ableist) κουλτούρα η οποία κυριαρχεί (στο κοινωνικό και συστημικό περιβάλλον), και είναι απόλυτα εχθρική προς τον Αυτιστικό νευρότυπο. Η καταπιεστική, και τραυματική αυτή κατάσταση από το περιβάλλον χρεώνεται ατομικά σε εμάς («χαρακτηριστικά») ή παθολογικοποιείται, ενώ μας αφαιρεί πρόσβαση και ανάπτυξη δυνατοτήτων μας. Η επιβολή της ιδέας και Ableist θεώρησης του «μάσκινγκ» ως «ικανότητας» ή επιλογής κανονικοποιεί την καταστολή του νευρότυπου, τον τραυματισμό και την καταπίεσή μας.

Η υποστήριξη και η κοινοποίηση βοηθούν αυτό το έργο να συνεχίζεται και να φτάνει σε περισσότερους.

Η ειδικότητά μου δεν είναι τι κάνει ο αλγόριθμος, και η ασχολία μου δεν είναι το μάρκετινγκ του εαυτού μου στα social media. Ασχολούμαι με περιεχόμενο, όχι με μηχανισμούς διανομής. Αν πιστεύετε ότι το περιεχόμενο αξίζει, η υποστήριξη και η κοινοποίηση μπορεί να βοηθήσει αυτό το έργο να συνεχιστεί και να φτάσει σε περισσότερους.

Summary

The Autistic neurotype is a natural human neurological variation. An ableist culture, centered around allistic / "neurotypical" functioning and norms, dominates the social and systemic environment and remains profoundly hostile toward the Autistic neurotype. This oppressive and traumatic environmental condition is either individually attributed to us (as "traits") or pathologized, while simultaneously stripping us of access and the opportunity to develop our potential. The enforcement of the ableist notion of "masking" as a "skill" or a choice normalizes the suppression of our neurotype, our traumatization, and our oppression.