Το πρόβλημα με τα όρια 3

Οι διαφορές στα social cues είναι ένας παράγοντας στο πρόβλημα με τα όρια. Θέτουμε όρια και δεν το καταλαβαίνουν. Ισχύουν άλλα πράγματα στην επικοινωνία. Δεν πιάνουμε τα cues τα δικά τους, και δεν πιάνουν τα cues τα δικά μας και ως προς την παραβίαση ορίων. Αλλά τα "έγκυρα" είναι μόνο τα δικά τους. 

Cues, με την ευρύτερη έννοια της κοινωνικής κουλτούρας, δεν ξέρω αν μπορούμε να αναφερθούμε σε social cues, σίγουρα όχι με τον τρόπο που εννοούνται στην neuronormative κουλτούρα.

Και δεν είναι ότι δεν τα "καταλαβαίνουν", αλλά ότι δεν σέβονται την κοινωνική κουλτούρα μας και τα όριά μας. Σε μερικές περιπτώσεις δεν το αντιλαμβάνονται, γενικά όμως εκμεταλλεύονται τις διαφορές από θέση ισχύος, και δεν μας σέβονται.

•Δεν υπάρχουν ίσες αποστάσεις σε αυτό, από τη στιγμή που εμείς είμαστε στη θέση της καταπίεσης.

Και όπως πάντα περιμένουν από εμάς να κάνουμε όλη τη δουλειά και να επικοινωνήσουμε με τον δικό τους τρόπο. 

Δεν δικαιολογούνται διότι αυτοί, όντας κυρίαρχοι και νομιμοποιημένοι, το καταλαβαίνουν και το εκμεταλλεύονται. 

Μπορώ προσωπικά να καταλάβω πότε κάποιος παρερμήνευσε κάτι και πότε δεν με σέβεται. Είναι εντελώς ξεκάθαρο. Κυρίως από την όλη στάση του και από τα αποτελέσματα των πράξεών του. Δεν σε κακοποιεί και δεν σε παραβιάζει κανένας καταλάθος. Μπορώ να καταλάβω πολύ άνετα πότε κάποιος δεν κατάλαβε ένα όριο με αποτέλεσμα να κάνει κάτι μη επιθυμητό για μένα. Έχει συμβεί κάποιες φορές αυτό και ουδέποτε κατηγόρησα ή ένιωσα ότι το άτομο δεν με σεβάστηκε. Είναι ξεκάθαρο πότε συμβαίνει αυτό, πότε το άτομο εκμεταλλεύεται κάτι και σε παραβιάζει ή σε προσβάλλει. 

Γι' αυτό δεν δικαιολογούνται ποτέ σε καμία περίπτωση αυτοί που δεν μας σέβονται ως ανθρώπους. 

Δεν χρειάζεται να κατανοείς τον νευρότυπο για να σέβεσαι έναν άνθρωπο, ως άνθρωπο. 

Πάντα μπορείς να σέβεσαι έναν άνθρωπο. 

Ούτε έχεις δικαίωμα/νομιμοποιείσαι να μην τον σεβαστείς, επειδή [θεωρείς εσύ ότι] δεν έθεσε όρια, δεν υπερασπίστηκε τον εαυτό του, δεν είναι "σωστό" άτομο, είναι αποδιοπομπαίος τράγος και είναι οκ να του φερόμαστε άσχημα γιατί όλοι το κάνουν, και για οτιδήποτε άλλο νομίζεις ότι σου δίνει δικαιώματα. Τίποτα δεν σε νομιμοποιεί να μη σέβεσαι τον άλλο άνθρωπο. 

Και δεν είναι ευθύνη του ατόμου το ποιοι το σέβονται. Δεν είναι ευθύνη του ατόμου το να το σέβονται, το να κάνει τους άλλους να το σέβονται, με κάποια υποτιθέμενη δική του ανώτερη στάση. Αυτή είναι μία εντελώς victim blaming και ableist άποψη. 

Όπου συνήθως η αντίληψη και ο στόχος αυτής της υποτιθέμενης σωστής και ανώτερης στάσης δεν είναι παρά η neuronormative συμπεριφορά. Σαν αυτό να είναι το πρότυπο της ανώτερης συμπεριφοράς. Αυτό δεν μπορεί να αποτελεί στόχο για μας.

Ευθύνη έχει κανείς να καταλάβει και να σεβαστεί τα όρια του άλλου, και όχι το άτομο το οποίο δεν σέβεται, και εκείνος οφείλει να είναι ο προσεκτικός. Αν δεν το κάνει, είναι γιατί δεν τον ενδιαφέρει. Και γιατί εύκολα μπορεί να αποδώσει την ευθύνη και να αγνοήσει το άτομο και τα όρια που έθεσε, και να πει ότι το άτομο δεν τα έθεσε, ενώ δεν ενδιαφέρθηκε για αυτά και το ακύρωσε όταν το έκανε. Γιατί αυτός μπορεί να αγνοήσει και να ακυρώσει αυτά τα όρια χωρίς επιπτώσεις.

Δεν είναι λοιπόν ότι δεν τα "καταλαβαίνουν". Έχουν άλλα social cues, υπάρχει διαφορά στην κουλτούρα, αλλά μπορούν να τα καταλάβουν. Το ότι δεν χρησιμοποιούμε αυτά τα social cues και έχουμε άλλη κουλτούρα, που αγνοούν, δεν σημαίνει ότι δεν θέτουμε όρια ή ότι έχουν κάποιο δικαίωμα.