Το να μου λέει κανείς να "αλλάξω δουλειά" είναι βαθιά προσβλητικό και ableist. / Το ζήτημα της εργασίας και το νευροτυπικό προνόμιο.
Το να μου λέει κανείς να "αλλάξω δουλειά" είναι βαθιά προσβλητικό και ableist, ενδεικτικό της διάκρισης απέναντί μας και των στερεοτύπων που έχει κανείς στο μυαλό του -κι αυτό φανερώνει πράγματα για το άτομο που το λέει τελικά. Είναι επίσης (κρυμμένα ή παθητικά) επιθετικό και εχθρικό, κάτι που δεν θα το ανεχτώ ξανά από κανέναν. Είναι disrespectful.
Ένα πολύ καλό άρθρο για το ζήτημα της πρόσβασης και του νευροτυπικού προνομίου στην αγορά εργασίας.
Αναλύει και ορίζει συγκεκριμένα τι συμβαίνει και πώς εμποδίζεται η πρόσβαση στην αγορά εργασίας. Το προνόμιο για το οποίο μιλάμε δεν είναι κάτι αφηρημένο, είναι πολύ συγκεκριμένο.
"Neurotypical privilege is the special and unearned advantage afforded by those who happen to have the most common cognitive expression; these individuals, herein neurotypicals, order their thoughts and communicate ideas in the most typically seen way. The privilege comes from living in a world that favours and is built for this specific neurology."
Neurotypical privilege in the labour market
*
(...) Το τι σημαίνει να μας αποκλείουν στην επαγγελματική μας ζωή και ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν γίνεται κατανοητό.
Το τι θα αντιμετωπίσει κανείς καθορίζεται από πάρα πολλούς παράγοντες. Δεν καταλαβαίνω την ευκολία με την οποία κάποιος το αντιμετωπίζει αυτό. Την ευκολία με την οποία λέει "γιατί δεν κάνεις μια άλλη δουλειά". Γιατί αυτή είναι η δουλειά μου. (...)
(...) Στον αποκλεισμό που δεχόμαστε και σε ό,τι αντιμετωπίζουμε στην εργασία μας δεν είναι το πρόβλημα ότι εμείς επιλέξαμε λάθος δουλειά. Αλλού είναι. (...)
Δεν καταλαβαίνω γιατί αντί να βγω και να πω συμβαίνει αυτό και αυτό που με αποκλείει, που δεν με αφήνει να προχωρήσω στον τομέα μου, θα πρέπει να το καταπιώ και να διαλέξω κάτι στα υποτιθέμενα μέτρα που αυτό το περιβάλλον όρισε για μένα και που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τις δικές μου δυνατότητες. (...)
(...) Τα επαγγέλματα είναι συνυφασμένα με τη ζωή μας. Οι επιλογές αυτές, όπως και για τις προσωπικές μας σχέσεις είναι κάτι σημαντικό, δεν ρίχνουμε ζάρια, δεν κάνουμε ό,τι να 'ναι.
Το θέμα είναι να συμπεριλαμβανόμαστε ισότιμα στην κοινωνία και να έχουμε αυτά που χρειαζόμαστε, ώστε να αναπτύξει ο καθένας μας τις δυνατότητές του. Όχι να αλλάζουμε δουλειές.
(Από ανάρτησή μου στο facebook)
*
*
Προηγούμενες αναρτήσεις για το ζήτημα της εργασίας (ετικέτα)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου