Αυτή είναι η φυσική μου έκφραση. Έτσι μπορώ να εκφράζομαι.

Σημείωση για τη γλώσσα που χρησιμοποιώ 

Αυτή είναι η φυσική μου έκφραση. Έτσι μπορώ να εκφράζομαι. Δεν γίνεται κάτι επίτηδες, ούτε από "άποψη". Δεν είναι ελληνικά, όπως δεν είναι και αγγλικά, είναι δική μου γλώσσα. Ούτε είναι πρόταση και δήλωση. 

Το να διαμορφώσω κάτι σε μία συγκεκριμένη γλώσσα (όπως θα έκανα σε μία μετάφραση), είναι για μένα δουλειά, είναι κατανάλωση ενέργειας και χρόνου. Άλλη διαδικασία από το να εκφράζομαι προσωπικά. 

Το να διαμορφώσω τα προσωπικά μου κείμενα κατά αυτόν τον τρόπο θα απαιτούσε μία εξ' ολοκλήρου διαμόρφωσή τους. 

Αυτές οι λέξεις και αυτές οι εκφράσεις με αυτή τη σειρά έρχονται στο μυαλό μου. Σκέφτομαι αυτόματα άλλες φορές στα αγγλικά και άλλες στα ελληνικά*. Κάποια πράγματα είναι πολύ δύσκολο να εκφραστούν με ακρίβεια στα ελληνικά και αντίστροφα στα αγγλικά. Οι λέξεις έχουν καταχωρηθεί έτσι, σαν πρωτότυπες. Παίζει ρόλο και το γεγονός ότι διαβάζω και επικοινωνώ πολύ στα αγγλικά, οπότε πολλά έχουν καταχωρηθεί έτσι. 

*Και μάλιστα μόνο γραπτά. Έχω δοκιμάσει να πω αυτό (την πρόταση) που σκέφτομαι και δεν γίνεται. Η προφορική ομιλία που κατά περιπτώσεις για μένα είναι εφικτή αποτελεί διαφορετική διαδικασία / λειτουργία στην οποία πρέπει να μπω. 

Μερικές φορές μία λέξη δεν είναι αυτόματη είναι πάρα πολύ υπολογισμένη, έχει πολλή σκέψη πίσω της για την καταλληλότητά της βάσει της ακρίβειάς της, κι αυτό πάλι δεν θέτει ως προτεραιότητα το να είναι "ελληνικά". Αυτό συμβαίνει γιατί ουσιαστικά ψάχνω τις λέξεις που περιγράφουν όσο το δυνατόν με περισσότερη ακρίβεια αυτά που σκέφτομαι τα οποία δεν είναι λέξεις ή δεν συνδέονται πάντα αυτόματα με λέξεις, είναι εικόνες και αισθήσεις και στην πραγματικότητα πρόκειται ήδη για μία διαδικασία μετάφρασης σε λέξεις που ήδη κάνω και όχι πάντα εύκολα. Το να πρέπει η μετάφραση αυτή να διαμορφωθεί και σε συγκεκριμένη γλώσσα θα προσθέσει ένα έξτρα επίπεδο δυσκολίας και χρόνου σε αυτό, ή θα το κάνει ανέφικτο. 

Έχει σημασία για μένα να καταγραφεί η όσο το δυνατόν άμεση και ακριβής αποτύπωση της πρωτότυπης λέξης που σκέφτομαι. Μπορεί να είναι ελληνική, αγγλική, μπορεί να είναι με ελληνικούς ή αγγλικούς χαρακτήρες, μπορεί κάτι να μην μοιάζει σωστό, είτε στα ελληνικά είτε στα αγγλικά, και μπορεί να γνωρίζω ότι δεν είναι σωστό σύμφωνα με κάποιους κανόνες. Κανόνες που έχουν κυριαρχήσει και επιβληθεί. 

Λάβετε υπόψη σας την διαφορά της λειτουργίας και μην κρίνετε από τους εαυτούς σας. Δεν αντιστοιχεί απαραίτητα το παραπάνω σε δική σας εμπειρία, και δεν χρειάζεται. Δεχτείτε το όπως είναι. 

Ουδέποτε ως τώρα έχω αρνηθεί να διευκρινίσω κάτι που δεν ήταν σαφές σε κάποιον και με ρώτησε. 

-

Να ξεκαθαρίσω τα εξής: 

1) Ναι, η επικοινωνία είναι αμφίδρομη και δυναμική διαδικασία, και θεωρώ ότι και ο άλλος πρέπει να καταβάλει προσπάθεια για να καταλάβει και όχι να περιμένει οι άλλοι να επικοινωνούν με τον δικό του κυρίαρχο τρόπο για να τον διευκολύνουν. Αυτό σημαίνει ότι έχει τοποθετήσει τον δικό του κυρίαρχο τρόπο στο κέντρο που θεωρεί ότι όλοι οφείλουν να έχουν. 

2) Αυτό δεν σημαίνει ότι θεωρώ ότι πρέπει όλοι να έχουν την δική μου γνώση της γλώσσας, της ελληνικής ή να γνωρίζουν αγγλικά για να με καταλάβουν, ότι υποθέτω και θεωρώ δεδομένο κάτι τέτοιο, ή ότι "όλοι πρέπει να γνωρίζουν αγγλικά". Δεν υπάρχει κάποιο τέτοιο σκεπτικό, όπως ήδη ανέλυσα. 

Το ποια λέξη θα χρησιμοποιήσω αφορά και τη δομή του λόγου επίσης, το πώς μπορεί ή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα σε μία πρόταση. 

Μερικές φορές νιώθω ότι δεν υπάρχουν καν ακριβείς λέξεις. Σχεδόν πάντα νιώθω ότι οι λέξεις είναι σε έναν βαθμό "κατά προσέγγιση".

Αυτή είναι η γλώσσα που χρησιμοποιώ και για μένα είναι η απλούστερη και αμεσότερη δυνατή. Δεν κάνω ουδεμία προσπάθεια και δεν επιδιώκω να την κάνω σύνθετη. 

Είμαι δε σίγουρη ότι πολλοί από εσάς διαβάζετε απείρως δυσκολότερα κείμενα και τα κατανοείτε. Απλώς δεν αποδέχεστε την δική μου έκφραση και γραφή. Για κάποιο λόγο δεν το δέχεστε σε μένα. Σε αυτούς αναφέρομαι. (Όχι σε αυτούς που καταβάλλουν την προσπάθεια, χωρίς τις στρεβλές προβολές. Σε αυτούς θέλω να πω ότι δεν είναι υποχρεωμένοι για κάτι.) Η προσβασιμότητα δεν είναι κάτι αδιάφορο για μένα, αντίθετα είναι κάτι το οποίο με ενδιαφέρει και το επιδιώκω.

Άλλο προσβασιμότητα και άλλο το να διευκολύνεις τους abled-νευροτυπικούς.