Αν δεχτούμε τις ψυχολογικές θεωρίες, δεχόμαστε την παθολογικοποίησή μας.

Η παθολογικοποίηση, η οποία κάνει το λάθος να βλέπει όλα τα άτομα μέσα από ένα νευροτυπικό πρίσμα-αντίληψη, δεν συμβαίνει από μόνη της. Βασίζεται σε ψυχολογικές θεωρίες που κάνουν το ίδιο πράγμα. 

Συνεπώς εκεί βρίσκεται η ρίζα της. Αν δεν δεχόμαστε την παθολογικοποίησή μας, θα πρέπει να μη δεχόμαστε τις ψυχολογικές θεωρίες για εμάς. Οι ψυχολογικές θεωρίες είναι για μας καταπιεστικές. 

Η ψυχολογία δεν μας βοηθάει, αντίθετα μας αποπροσανατολίζει και καταπιέζει, διότι μας βλέπει στρεβλά μέσα από το νευροτυπικό πρίσμα. 

- 

Για μακρά χρονική περίοδο, χωρίς να γνωρίζω ότι είμαι Αυτιστική, διερευνούσα το χτίσιμο μιας περσόνας, την νευροτυπική "προσωπικότητα" (επειδή αυτό κυριαρχεί), το μάσκινγκ (ό,τι είχε εφαρμογή σε αυτό), χωρίς να γνωρίζω τι είναι. 

Έτσι έχω καταλάβει και πολλά για την νευροαπόκλιση και για την Αυτιστική λειτουργία, γιατί ουσιαστικά μελετούσα τη λειτουργία μου μέσα από το πρίσμα της νευροτυπικής "προσωπικότητας", διάφορες θεωρίες της ψυχολογίας -και ψυχοπαθολογίας, του χαρακτήρα και της περσόνας. 

Η έρευνα δεν ήταν μόνο ενασχόληση με το αντικείμενο, μελέτη, σπουδές και επαγγελματική ενασχόληση, αναφέρομαι επίσης και σε ψυχοθεραπευτικές διαδικασίες, και διερεύνηση του εαυτού μέσα από αυτές. Συμπεριλαμβανομένων ψυχαναλυτικού τύπου, αλλά όχι μόνο. Εκτός αυτού δεν ήταν κάτι αποκομμένο και από την κοινωνική ζωή μου. Ήταν δηλαδή κάτι που γινόταν συνολικά και σχεδόν συνέχεια. 

Όταν συνειδητοποίησα τι συμβαίνει, το στοιχείο της νευροαπόκλισης έδωσε νόημα σε όλη την έρευνα και σε ό,τι δεν γινόταν να βγάλει νόημα χωρίς αυτό, μπήκαν στη θέση τους τα πράγματα και όλη η έρευνά μου που είχε ήδη υπάρξει.