Όρια, σημειώσεις

Δεν είμαι σίγουρη ότι έχω βγάλει νόημα σε αυτό το θέμα και προβληματίζομαι. 

Είναι λίγο pop ψυχολογία, ανήκει και στο συνολικό αφήγημα της ψυχολογικοποίησης που αποδομώ. 

Θέτει και ένα πολύ κεντρικό ζήτημα που έχει να κάνει με την ρύθμιση των κοινωνικών σχέσεων. 

Είναι πολλά που συνδέονται με αυτό, πολλά και με ουσία, από την άλλη δεν είναι και τελείως σαφές. 

Δεν είμαι σίγουρη ότι έχω καταφέρει να εκφράσω τις σκέψεις μου. 

Θα ήθελα να το κλείσω ως θέμα, αλλά ακόμα το βλέπω μπροστά μου, εδώ κι εκεί και θέλω να πω τις σκέψεις μου γι' αυτό, γιατί με ενοχλούν μερικά πράγματα που λέγονται. Ό,τι δεν λαμβάνει υπόψη τις διαφορές μας, την καταπίεσή μας, την υποχρεωτική neuronormative κοινωνικοποίησή μας, την ableist κουλτούρα, την ψυχολογικοποίηση, την θεωρία της "ατομικής ευθύνης", το victim blaming, την αναφορά (την συνάρτηση) που έχουν τα πράγματα στην κοινωνία, λες και τα διέπει μια καθαρή λογική, λες και υπάρχουν από μόνα τους, ασυνάρτητα. Λες και όλα είναι θέμα "mindset". Σε λίγο θα περιμένουμε και το σύμπαν να συνωμοτήσει μαγικά για να πραγματοποιήσει τα πιο τρελά μας όνειρα, αλλά δε μας είπε τι ώρα και ως τότε θα πρέπει να επαναλαμβάνουμε mantra και affirmations και να κάνουμε subscribe σε influencers που ξέρουν κάτι παραπάνω μιας και κάτι πέτυχαν. 

Τέλος πάντων, ας το αφήσω εδώ. 

Μία σημείωση θέλω να κάνω και ελπίζω να βγάζω κάποιο νόημα. 

Όταν μιλάω για red flags, για δικές μας αισθήσεις, για τις ενδείξεις της παραβίασής μας / των ορίων μας. Ουσιαστικά είναι το πότε νιώθουμε ότι δεν μας σέβονται. Σε αυτό πρέπει να δώσουμε σημασία και να μην το αγνοούμε. Να μη μας νοιάζει ούτε αν "ισχύει" από την πλευρά του άλλου. Ισχύει για εμάς. Το θέμα είναι καταρχάς να μπορούμε αυτό να το αναγνωρίζουμε. Και να έρθουμε σε επαφή με τον εαυτό μας. 

Φυσικά μέσα από την δική μου εμπειρία μόνο μιλάω, επειδή για μένα αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό, γιατί ένιωθα να έχω χάσει αυτήν την επαφή, και πάλεψα με αυτό. 

Είναι ένα θέμα αξιοπρέπειας. Γι' αυτό νομίζω πρέπει να κλείσω με τα λόγια της Hannah Gadsby (Αυτιστική ηθοποιός stand-up κωμική) για το self-deprecating χιούμορ. 

Do you understand what self-deprecation means when it comes from someone who already exists in the margins?

It's not humility. It's humiliation.

I put myself down in order to speak, in order to seek permission... to speak.

And I simply will not do that anymore. Not to myself or anybody who identifies with me. 

Hannah Gadsby