Οικειοποίηση κουλτούρας

Πιστεύω ότι ένα είδος οικειοποίησης συμβαίνει και σε κουλτούρες που δεν έχουν να κάνουν απαραίτητα με εθνότητα. Όπως η Νευροαποκλίνουσα και η Αυτιστική κουλτούρα. Έτσι το βιώνω και πάντα το βίωνα προσωπικά, χωρίς να μπορώ να το εξηγήσω. 

Όταν βλέπω επιφανειακά να υιοθετούν κάποια στοιχεία, και να γίνονται τρεντ. Την ίδια στιγμή που εγώ θα υποστώ διάκριση και καταπίεση για τα ίδια στοιχεία. Είναι σαν να με κοροϊδεύουν. 

Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει και σε μεγαλύτερη κλίμακα από ό,τι φαίνεται. Θεωρώ ότι μας έχουν ασύστολα κατακλέψει, και συνεχίζουν να μας κατακλέβουν, χωρίς κανέναν σεβασμό και καμία εκτίμηση. Το κάνουν με ασέβεια. Ένας λόγος που έχω σταματήσει και να μοιράζομαι γνώση. Αυτό που βλέπω συνέχεια είναι να με/μας χλευάζουν και περιθωριοποιούν και μετά να υιοθετούν ακριβώς αυτό που έχω/ουμε πει. Και να το παραλλάζουν ώστε να εξυπηρετεί τους δικούς τους σκοπούς, καταστρέφοντας την ιδέα ή την προσβασιμότητα για εμάς. Προσωπικά αυτό βλέπω και αυτό νιώθω. 

Και αν προχωρήσω λίγο αυτήν τη σκέψη, θεωρώ ότι μας κλέβουν γνώση και δύναμη.

Επίσης αυτό έχει προέκταση στον τρόπο που γίνονται τα πράγματα, πχ στον τρόπο εργασίας, ή σε ιδέες προς άνεση και ευκολία των ανθρώπων που σχετίζονται συνήθως με την τεχνολογική πρόοδο, ή με οποιοδήποτε σύστημα οργάνωσης και βελτίωσή του.

Δηλαδή κάποια στιγμή, και ενώ χλευάζουν και περιφρονούν, αντιλαμβάνονται τον αποδοτικότερο τρόπο με τον οποίο εργάζεσαι ή οργανώνεις τη δουλειά σου, και σε αντιγράφουν, ή τελικά το υιοθετούν.

Ενώ με τίποτα δεν αποδέχονταν αρχικά την ιδέα σου. Αρνούνταν *πεισματικά*. [Το τονίζω επειδή κατά τ' άλλα εμείς "έχουμε πρόβλημα με την αλλαγή".]

-

Επίσης μερικές φορές δεν φαίνεται αυτό που κάνω, και επειδή δεν το βλέπουν νομίζουν ότι δεν υπάρχει. Κλασικό. 

Μου έχει τύχει να κατηγορηθώ ότι "δεν συμμετέχω" και να μην αναγνωρίζεται η συνεισφορά μου, σε πράγματα πάνω στα οποία έχω δουλέψει πολύ. (Ή και αφού έχουν ακυρώσει κάθε ιδέα και συνεισφορά μου.)

Μόνο όταν μπορώ να δουλέψω μόνη μου στην ησυχία μου, μπορεί η δουλειά μου να φανεί, και να έχω τα credits που μου αναλογούν. Σπάνια αυτό μπορεί να συμβεί στα υπάρχοντα συστήματα που καλείσαι να επιτελείς (perform) το neuronormativity, παρά να δουλεύεις ή να κάνεις οτιδήποτε ουσιαστικό.