Σύμφωνα με το neuronormativity, φαίνεται ότι κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να μη φέρονται ανώτερα και σωστά, ως όλοι οφείλουμε.

Μου έχει τύχει κάποιες φορές να με έχουν ενοχλήσει πολύ πράγματα που λέγονται χωρίς να ξέρω το γιατί. Έρχεται η στιγμή κάποτε που το καταλαβαίνω. 

Δεν υπάρχει πιο ableist πράγμα να πει κανείς από κάτι που είχε πει ένα άτομο, το είχα βρει πολύ ενοχλητικό και μου είχε εντυπωθεί για χρόνια: "Σημασία έχει πώς φέρεις τον εαυτό σου." 

Σήμερα κατάλαβα γιατί με ενόχλησε τόσο. Είναι ό,τι πιο ableist μπορεί να ειπωθεί. 

Αν το αναλύσεις λίγο σημαίνει (και ηθικοποιεί) το πώς "συμπεριφέρεσαι". Υπάρχει δηλαδή κάποιου είδους "συμπεριφορά", ανεξάρτητα από το τι βιώνει ένας άνθρωπος, και ανεξάρτητα από τους λόγους για να εκφράζει αυτό που εκφράζει, και ανεξάρτητα από τον τρόπο που μπορεί να λειτουργεί, που είναι "ανώτερη". Ορισμός του ableism είναι αυτό. 

Στο neuronormativity, υπάρχει ένας και μόνος τρόπος αποδεκτός/ανώτερος κατά τον οποίο οι άνθρωποι πρέπει να λειτουργούν και να εκφράζουν τον εαυτό τους. Να "φέρουν τον εαυτό τους", να συμπεριφέρονται. 

Σύμφωνοι λοιπόν, σημασία έχει πώς φέρει κανείς τον εαυτό του, δεν μας είπες όμως ποιον τρόπο εννοείς και θεωρείς δεδομένο ως σωστό και ανώτερο για να φέρει κανείς τον εαυτό του. Γιατί προφανώς αναφέρεσαι σε έναν συγκεκριμένο τρόπο. 

Που οφείλει να συμπεριφέρεται κανείς. Και αν δεν το κάνει, είναι επιλογή του (?), πραγματικά η λογική πίσω από αυτό με ξεπερνά. Κάποιοι κατώτεροι άνθρωποι λοιπόν επιλέγουν να μη φέρουν σωστά και ανώτερα τον εαυτό τους.

-

Φυσικά η "ψυχολογία", που ερμηνεύει τα πάντα μέσα από ένα συγκεκριμένο πρίσμα, έχει έναν ρόλο σε αυτό.