Δύο αντιλήψεις. Διάλεξε ποιο είναι το σωστό.

Πολύ απλό είναι το θέμα. Απλοϊκό θα έλεγα. Και είναι τόσο απλό όσο φαίνεται. 

Ή πιστεύεις ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να αναπτύσσουν τις δυνατότητές τους με τον καλύτερο γι' αυτούς τρόπο, που θα τους το επιτρέψει αυτό,

ή πιστεύεις ότι υπάρχει ένα πρότυπο της σωστής-ανώτερης λειτουργίας, και όποιος εγγενώς ή/και με άλλο προνόμιο μπορεί να είναι όσο πιο κοντά σε αυτό είναι "επιτυχημένος". Και όλοι πρέπει να λειτουργούμε βάσει αυτού. Με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τον καθένα. 

Η δεύτερη αντίληψη είναι ακριβώς το νόημα του ableism. 

Διάλεξε ποιο είναι το σωστό. 

• Internalised ableism είναι όταν επειδή εσύ "πιέστηκες" και μπόρεσες να λειτουργήσεις με κάποιο κόστος σε αυτό, πιστεύεις ότι όλοι είναι κατά βάση "το ίδιο" και μπορούν και πρέπει να κάνουν το ίδιο. Αυτό εμπεριέχεται στην δεύτερη πεποίθηση. Δεν είναι όμως όλοι οι άνθρωποι το ίδιο, ούτε εγγενώς, ούτε από την πλευρά του προνομίου, συνεπώς και πάλι πιστεύεις ότι η δική σου η "προσπάθεια" και κόπος [ώστε να λειτουργήσεις εντός του νευροκανονικού προτύπου] σε κάνει ανώτερο, αφού σε αυτήν οφείλεται η "επιτυχία" σου.