Φυσικά και πρέπει να κρατάμε τα όριά μας. Αλλά έχουμε επιπτώσεις.

Και βέβαια, όταν πρέπει να φεύγουμε, πρέπει να φεύγουμε. Αλλά κρίνω την ευκολία με την οποία λέγεται, λες και είναι η λύση στα προβλήματά μας που ποτέ δεν σκεφτήκαμε, και πρέπει να το ακούμε συνέχεια από τον καθένα ως συμβουλή. Για τον νευροτυπικό μπορεί να ισχύει. Ο νευροτυπικός όμως προστατεύεται και υποστηρίζεται μέσα σ' ένα σύστημα κοινωνικής διασύνδεσης, που είναι φυσικό γι' αυτόν ως περιβάλλον. Δεν είναι απομονωμένος, δεν είναι "στον αέρα", σε μία διαρκή επισφάλεια, ούτε και του συμβαίνει αυτό σε όλη του τη ζωή σε κάθε περιβάλλον, ούτε περνάει κύκλους burnout που διαρκούν χρόνια. 

- 

Κι εδώ πάλι θίγω το ότι δεν λαμβάνουμε υπόψη την δυναμική της κυριαρχίας και την συστημική καταπίεσή μας. Φυσικά και πρέπει να κρατάμε τα όριά μας, όσο μπορούμε. Αλλά έχουμε επιπτώσεις, και δεν μπορούμε να το αγνοούμε αυτό και να νομίζουμε ότι ισχύει για μας ό,τι σε ένα νευροτυπικό άτομο. Το νευροτυπικό άτομο δεν θα μπει καν στην διαδικασία του πώς θα επικοινωνήσει για να θέσει τα όριά του. Είναι δεδομένα. Σε εμάς δεν είναι. Δεν προστατευόμαστε κοινωνικά, και κινδυνεύουμε με κοινωνική απομόνωση ή άλλο αποκλεισμό και μπλοκάρισμά μας. Δεν είναι τόσο απλό. Όχι όταν μιλάμε για σχέσεις με διαφορές ισχύος και εξάρτηση.