Η αντίληψή μας είναι σωστή και υπάρχει λόγος γι' αυτήν.

"Μοιάζει με θέατρο για μας αλλά γι' αυτούς δεν είναι." Έχω γράψει κάποια σχετικά πράγματα, τα οποία σωστά είναι και αφορούν την προσπάθεια σύνδεσης υιοθετώντας τους τρόπους του neuronormative περιβάλλοντος, ή το να προσπαθεί κανείς να λειτουργήσει ως νευροτυπικός και τη σύγχυση κάποιων εκφάνσεων του Αυτιστικού καμουφλάζ με το θέατρο. 

Δεν θέλω να εννοήσω με αυτό ότι είναι λάθος ο τρόπος που μπορεί να βλέπει κανείς την πραγματικότητα. 

Υπάρχει λόγος που βλέπουμε την [neuronormative] κοινωνική ζωή (ή κάποια πράγματα) ως θέατρο (για όσους το έχουμε δει έτσι) και καλά κάνουμε. Απλώς να έχουμε υπόψη μας για να μην αναλωνόμαστε σε αυτό προσπαθώντας να συνδεθούμε, γιατί όταν πάμε να συμμετέχουμε δημιουργούνται προβλήματα και μεγάλη απώλεια χρόνου και ενέργειας. Φυσικά και δεν πρέπει να μας αποκλείουν κοινωνικά και έχουμε κάθε δικαίωμα να συμμετέχουμε στην κοινωνία. Αλλά ως αυτό που είμαστε.

-

Σε προηγούμενες αναρτήσεις μιλάω για την διαφορά του βιώματος.