Γλώσσα, επικοινωνία και κατάσταση συνείδησης

Η γλώσσα είναι ένα ισχυρό εργαλείο το οποίο το μετατρέπουν σε όπλο (weaponise) ενάντια σε ομάδες-κοινότητες που καταπιέζουν. 

Χρησιμοποιείται επίσης στην κατασκευή αφηγημάτων, όπως για παράδειγμα τα εθνικά αφηγήματα. 

Η γλώσσα χρησιμοποιείται ως εργαλείο καταπίεσης. 

Δεν διαμορφώνεται ελεύθερα, και δεν μπορεί να είναι κάτι κοινό, αν μιλάμε με εθνικούς όρους. Αυτό θα σήμαινε ότι δεχόμαστε το έθνος ως κάτι ενιαίο με χαρακτηριστικά αυθεντικής κοινότητας και τα εθνικά αφηγήματα της κυριαρχίας ως κοινά για κάθε άτομο της αντίστοιχης επίσημης εθνικότητας. 

Μου κάνει εντύπωση να νομίζουν μερικοί ότι η διαδικασία αυτής της διαμόρφωσης είναι αθώα και πηγάζει αυθόρμητα από κάποιο ομοιογενές έθνος-λαό που αποτελεί ενιαία κοινότητα, με κοινά συμφέροντα και χωρίς κάποια καταπίεση κανενός. 

Κάθε άτομο και κοινότητα που η κυριαρχία καταπιέζει έχει κάθε δικαίωμα να αντιστέκεται απέναντι στα εργαλεία καταπίεσης που η κυριαρχία χρησιμοποιεί και να μη συμμορφώνεται με την χρήση και τα αφηγήματα που επιβάλλονται μέσα από αυτήν. Καθώς επίσης και να καταδεικνύει τον μηχανισμό αυτής της διαμόρφωσης και επιβολής και εργαλειοποίησης-μετατροπής σε όπλο, και τις διαστρεβλώσεις του.

*

Η επικοινωνία είναι μία αμφίδρομη διαδικασία που απαιτεί μία συνειδητή κατάσταση ή προσπάθεια και των δύο πλευρών. Αν έχεις δεχτεί ως δεδομένους κάποιους κυρίαρχους όρους να την ορίζουν, ήδη υπάρχει διαμεσολάβηση, καθώς επίσης και μία κατάσταση όχι συνείδησης αλλά ύπνου.

*

Σκεφτείτε πόσο περισσότερο σε κατάσταση συνείδησης πρέπει να βρίσκεστε για να επικοινωνήσετε με ένα άτομο που δεν μιλάει την γλώσσα σας. 

Το δεδομένο της "κοινής γλώσσας" που παίρνετε σας οδηγεί σε μία κατάσταση ύπνου. 

Σκεφτείτε επίσης να ανήκει σε μία τελείως διαφορετική από τη δική σας κουλτούρα. 

Πιστεύετε ότι δεν είναι τότε εφικτή η επικοινωνία; 

Ή μήπως πιστεύετε ότι όντως έχετε την ίδια κουλτούρα με κάθε άτομο που μιλάει την εθνική γλώσσα που μιλάτε και επικοινωνείτε σωστά λόγω της γλώσσας; Είναι κοινή;