(Ableist) προγράμματα "κοινωνικών δεξιοτήτων" / Συμμόρφωση, εκπαίδευση και εργασία.

(Ableist) προγράμματα "κοινωνικών δεξιοτήτων"*: 

Μου φαίνεται γελοίο να πιστεύει κανείς ότι το Αυτιστικό άτομο θα γίνει αποδεκτό επειδή κάνει μούτες. 

(*Εννοείται η νευροτυπική συμπεριφορά. Επίσης δεν μπορεί να "διδαχθεί" διότι είναι νευροβιολογία και όχι "ξένη γλώσσα".) (Ούτε καν ηθοποιός στο θέατρο δεν το κάνει αυτό και δεν αντιμετωπίζει έτσι έναν ρόλο.) 

Μέσα από τραυματικούς μηχανισμούς με ανυπολόγιστες απώλειες για την ψυχική μας υγεία και με βασανισμό μας, "μαθαίνουμε" να συμμορφωνόμαστε για να "διευκολύνουμε" το ήδη διευκολυνμένο abled-νευροτυπικό περιβάλλον, όχι για να κερδίσουμε κάτι εμείς από αυτό, πέρα από την επιβίωσή μας. 

-

Το θέατρο δεν είναι η νευροτυπική "κοινωνική μάσκα". Αντίθετα, για τους νευροτυπικούς ή αλλιστικούς συμβαίνει η συνειδητοποίησή της. Αυτό γίνεται πιο δύσκολο για όσους έχουν να διαχειριστούν τραυματικούς μηχανισμούς και ενέργεια επιβίωσης, αντί για έναν νευροτυπικό-abled κοινωνικό εαυτό. Και μάλιστα μόνοι τους, χωρίς καμία στήριξη και προσαρμογή από το περιβάλλον. Αντίθετα με επιπλέον εμπόδια και ψυχικούς βασανισμούς, από ανθρώπους που τους κακοποιούν, με επιπτώσεις στην ψυχική, σωματική και νευρολογική τους υγεία. Αυτό δεν θα 'πρεπε να συμβαίνει γιατί το θέατρο κανονικά δεν έχει καμία σχέση με το neuronormativity και τη συμμόρφωση. 

-

Ο συμπεριφορισμός υπάρχει μέσα στην εκπαίδευση, και στην εργασία. 

Πχ, συχνά στόχος των εργασιών για το σπίτι είναι η ίδια η συμμόρφωση. 

Όσον αφορά την εργασία, συχνά δίνεται μεγαλύτερη αξία στην εικόνα και *άσχετη* συμπεριφορά με την εργασία, στη συμμόρφωση και ιεραρχία, παρά στην ίδια την εργασία. Το neuronormativity κανονικά δεν χρειάζεται σε ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ εργασία. Απαιτείται όμως σχεδόν σε κάθε εργασιακό περιβάλλον. Σε εμάς δεσμεύει μόνο ενέργεια και μειώνει την απόδοσή μας, χωρίς ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ λόγο. Είναι θέατρο Παραλόγου. Εγώ αυτό δεν μπορώ να συνεχίσω να το υφίσταμαι. Με ρωτάνε αν δουλεύω, πώς βλέπω τα πράγματα κλπ. Εμένα η κατάσταση αυτή με οδήγησε σε burnout. Δεν μπορώ να ξαναγυρίσω σε αυτήν την κατάσταση. Σέβομαι τον εαυτό μου. Την εργασία μου την στερούν. Δεν πρόκειται για επιλογή μου. Αν κάτι με θλίβει είναι αυτή ακριβώς η στέρηση της εργασίας μου.