Η αντίληψη του "μάσκινγκ" μειώνει τις διαστάσεις της συνολικής εμπειρίας μας, την κανονικοποιεί, την ορίζει και κατηγοριοποιεί με βάση την εξωτερική παρατήρηση της αλλιστικής λειτουργίας.

(Το "μάσκινγκ") δίνει την εντύπωση ότι είναι κάτι εφικτό και κανονικοποιεί την κατάσταση τραυματισμού, καταστολής του νευρότυπού μας, και παραβίασής μας. 

(Από την προηγούμενη ανάρτηση Το "μάσκινγκ", ως έννοια ξεκάθαρα αλλιστική, είναι απόρροια της ψυχολογικοποίησης.)

Η αλληλεπίδρασή μας με τα αλλιστικά περιβάλλοντα και συστήματα είναι μία συνολική εμπειρία, έχει πολλές διαστάσεις, και συχνά αφορά τραύμα, καταστολή του νευρότυπού μας, καταπίεση και αδικία απέναντί μας. 

Η αντίληψη του "μάσκινγκ" μειώνει τις διαστάσεις της συνολικής εμπειρίας μας, την κανονικοποιεί, την ορίζει και κατηγοριοποιεί με βάση την εξωτερική παρατήρηση της αλλιστικής λειτουργίας. 

Είναι dehumanising (αποανθρωποποίηση και μηχανοποίησή μας). 

- 

(Από την προηγούμενη ανάρτηση) 

(Το "μάσκινγκ") εμπεριέχει στρέβλωση του ποιοι είμαστε και τι κάνουμε, και η λέξη μπορεί να έχει άλλες παραπλανητικές αποχρώσεις και νοήματα. 

(...) Δίνει την εντύπωση ότι είναι κάτι εφικτό και κανονικοποιεί την κατάσταση τραυματισμού, καταστολής του νευρότυπού μας, και παραβίασής μας. 

(...) Ενώ μπορεί να συμβαίνει επιπλέον και (αυτό) το κρύψιμο της ταυτότητας, μιλάμε για *διαφορετική λειτουργία*, μιλάμε για εξαναγκασμό μας, συχνά για βασανισμό μας, για κάτι που δεν μπορούμε καν να επιτελέσουμε, και δεν πρέπει να το κανονικοποιούμε και ελαχιστοποιούμε με αυτόν τον τρόπο. Το συγκεκριμένο βίωμα δεν μπορεί να το έχει ένας αλλιστικός.