Σημείωση για ηθικοποίηση και resilience.

Καταρχάς είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε αυτό το θέμα διότι αυτό είναι που οδηγεί στην παραβίαση των ορίων και αυτό είναι που καταλήγει σε bullying και abuse. Δείτε την ανάρτηση Αυτό συμβαίνει, σε περίληψη Part 7: Η άρνηση της διαφοράς λειτουργίας σημαίνει παραβίαση των ορίων μας. 

Προσπαθώ να τοποθετήσω πιο συγκεκριμένα σε τι αναφερόμαστε, γιατί νομίζω ότι δεν γίνεται αρκετή αναφορά σε κάτι που χρειάζεται περισσότερο να γίνει σε σχέση με την Αυτιστική λειτουργία. 

Αναφέρθηκα σε 

α) Καταστάσεις/λειτουργίες Νευρικού Συστήματος, όπως τραύμα και φοβία, και στο τραύμα αναφέρθηκε και η "ευαισθησία στον ήχο" ως τραύμα σε επίπεδο Νευρικού Συστήματος (έτσι κι αλλιώς το τραύμα όπως και η φοβία θα πρέπει να μας γίνει αντιληπτό σε επίπεδο Νευρικού Συστήματος, δεν είναι "ψυχολογικό", και αυτό ψυχολογικοποιείται και ηθικοποιείται). (Resilience και ηθικοποίηση, με όρους "τόλμης" και "δειλίας", "υπέρβαση", "αδυναμία (χαρακτήρα)", κλπ) 

β) Αυτιστική επικοινωνία (ειδικά του distress, αλλά και γενικότερα). (Συμπεριφοροποίηση και ηθικοποίηση, "αρνητική συμπεριφορά", "ελάττωμα (χαρακτήρα)", "ήθος", κλπ) 

Δεν έγινε αρκετή αναφορά σε ηθικοποίηση και resilience σε σχέση με τα ερεθίσματα (και την έκθεση σε αυτά). Τίθεται στην ανάρτηση για το gaslighting, και είχα μιλήσει εκτενώς για αυτό και την ηθικοποίηση που γίνεται (πχ "γούστα", "καπρίτσια", "απαιτήσεις") στο βίντεο εκεί το οποίο κατέβασα. (Resilience επίσης, "είσαι υπερ-ευαίσθητος", "μη μου άπτου", κλπ, και το βλέπουμε και στην αντίληψη της "έκθεσης", και εξαναγκασμού σε αυτήν, που δεν ενδυναμώνει αλλά αντίθετα τραυματίζει και επανατραυματίζει το Νευρικό σύστημα. Συνδέεται άμεσα με το bullying, όπως κάθε υποτιθέμενη "υπέρβαση" και εξαναγκασμός σε αυτήν, που είναι παραβίαση της λειτουργίας, αρνούμενη την διαφορά, θεωρώντας την ως κάποιο "ελάττωμα" ατομικό.)

Βλέπουμε και την ψυχολογικοποίηση που γίνεται από την έννοια του HSP (Highly Sensitive Person), που θεωρείται "τύπος προσωπικότητας". 

Μιλάμε για ερεθίσματα όπως ήχοι, φώτα, οσμές, υφές, γεύσεις, θερμοκρασία, κ.ά., και πώς επιδρούν στο Νευρικό μας Σύστημα, κάτι που έχει διαφορά από τους αλλιστικούς, και που η έννοια της "ευαισθησίας" το ψυχολογικοποιεί-ελαχιστοποιεί (ενώ είναι πόνος και βασανισμός του ατόμου) και καταλήγει στην άρνηση της διαφοράς και στην κανονικοποίηση της παραβίασής μας. 

Έχουμε επίσης αισθήσεις (πχ προσανατολισμός στον χώρο), κίνηση, ισορροπία, κ.ά.

Υπάρχουν κι άλλες λειτουργίες βέβαια, και η συνολική μας αντίληψη και επεξεργασία του περιβάλλοντος, συσχετισμού και κοινωνικότητάς μας, που παθολογικοποιείται, συμπεριφοροποιείται, ηθικοποιείται, μέσα από το αλλιστικό πρίσμα. 

Και επειδή ακριβώς πρόκειται για παθολογικοποίηση της λειτουργίας μας συνολικά, δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για "χαρακτηριστικά", όπως τίθεται, δημιουργώντας διάφορες αντιφάσεις και παράδοξα που δεν βγάζουν κανένα απολύτως νόημα. Είτε προηγείται η σχέση και η σύνδεση των μελών μιας ομάδας, είτε δημιουργείται ευαλωτότητα κοινωνικά στα Αυτιστικά άτομα λόγω της συστημικής ισχύος των αλλιστικών, και η παραβίασή μας και έλλειψη ενσυναίσθησης προς εμάς και αποκλεισμός μας κανονικοποιείται.

Μιλάμε για την συνολική καταστολή του νευρότυπου, το οποίο αποκαλούν και "θεραπεία", καθώς και την αντίληψη ότι μπορούμε να επιτελέσουμε την αλλιστική λειτουργία ως "συμπεριφορά" διαχωρισμένη (ως "μάσκινγκ"), κάτι που ταυτίζουν με την "λειτουργικότητα". [Κάτι που όπως έχω πει και αλλού κανονικά δεν το κάνει ούτε ηθοποιός στο θέατρο, η αντίληψη είναι dehumanising και μας μηχανοποιεί.] (Έχω μιλήσει γι' αυτά σε προηγούμενες αναρτήσεις, δείτε τις σχετικές ετικέτες της ανάρτησης αυτής, φαίνονται στην "Έκδοση Ιστού".) (οι ετικέτες μπορεί να μην είναι διαθέσιμες)