Σημασία, χρήση και κατάχρηση του neurodivergent. Δεν μπορούμε από την λέξη neurodivergent να προχωρήσουμε σε μία συνολική θεωρία, όπου γενικά το "τυπικό" βρίσκεται στο κέντρο.

Νομίζω ότι γίνεται μία κατάχρηση της λέξης neurodivergent (μτφρ. νευροαποκλίνων), και πολλή χρήση της χωρίς λόγο. Σίγουρα χρειάζεται να υπάρχει ένα όνομα για την διάκριση από έναν "τυπικό" "νευρότυπο". Αλλά σε ποιο context; Χρησιμοποιώντας το συνέχεια τοποθετούμε αυτόν τον τυπικό νευρότυπο στο κέντρο. 

Ο τυπικός νευρότυπος πράγματι βρίσκεται στο κέντρο, πράγμα που αποτελεί ένα αόρατο προνόμιο, και η λέξη αυτό το μήνυμα φέρει. Από την άλλη μεριά η κατάχρηση που γίνεται δεν ξέρω πόσο βοηθάει στην αμφισβήτηση ή στην διατήρηση και αποδοχή αυτού του κέντρου. 

Όταν αναφερόμαστε συνεχώς σε "νευροτυπικό" ορίζοντας την νευροαπόκλιση, αν και η λέξη neurodivergent δεν έχει αυτό το νόημα, η έννοια της απόκλισης από αυτό το κάνει να φαίνεται νομιμοποιημένα σε αυτό το κέντρο. 

Δεν γνωρίζουμε στην πραγματικότητα βιολογικά γεγονότα για αυτήν την απόκλιση. Δεν γνωρίζουμε τι αποτελεί στην πραγματικότητα απόκλιση από τι. Τι προηγήθηκε, τι και πώς εξελίχτηκε. Η έννοια της νευροαπόκλισης υπάρχει σε ένα συγκεκριμένο context, μίας σύγχρονης κοινωνικής αντίληψης και ανάλυσης. 

Με την κατάχρηση και γενική χρήση καταλήγουμε να δεχόμαστε αυτό το κέντρο από το οποίο κάθε τι άλλο αποκλίνει ή εξελίσσεται σε μία άλλη κατεύθυνση. 

Στο Παράδειγμα της Νευροποικιλότητας όλα συνυπάρχουν. 

Θεωρώ ότι η έννοια της νευροαπόκλισης αποτελεί ένα συγκεκριμένο εργαλείο ερμηνείας και ανάλυσης που αφορά ένα συγκεκριμένο σύγχρονο κοινωνικό context, και δεν είναι μία γενική ή ολοκληρωμένη θεωρία. 

Είναι μία λέξη για να δηλώσει και κατηγοριοποιήσει ό,τι δεν είναι "τυπικό", πράγμα που χρειάζεται. Δεν μπορούμε όμως από αυτό να προχωρήσουμε σε μία συνολική θεωρία, όπου γενικά το "τυπικό" βρίσκεται στο κέντρο.