Χρειάζεται να προστατευτούμε από την οικειοποίηση: "Φοβία"

Τελικά, το ζήτημα αυτό, του πώς χρησιμοποιείται και τι εννοείται με την λέξη "φοβία", είναι το ίδιο θέμα με την οικειοποίηση, για το οποίο έχω μιλήσει στις αναρτήσεις της ετικέτας Χρειάζεται να προστατευτούμε από την οικειοποίηση (Σειρά αναρτήσεων).

Μήπως παρόμοια πράγματα δεν λέμε για την λέξη "trigger" ή "ocd";

-

Το κλειδί της υπόθεσης βρίσκεται σε αυτό που έγραψα στην τελευταία παράγραφο εδώ: https://www.facebook.com/share/p/12Kz6G649Zg/

[Η προκατάληψη ΔΕΝ είναι φοβία παρά τον "αυτοματισμό"  που μπορεί να φαίνεται να έχει, όταν τη συνειδητοποιήσεις παύει να υπάρχει. Δεν ισχύει το ίδιο με την φοβία. Δεν έχεις προκατάληψη με το αντικείμενο της φοβίας και δεν το μισείς. Ούτε θα αλλάξει κάτι αν το συνειδητοποιήσεις. Είναι Νευρικό Σύστημα.]

Για δύο λόγους:

α) Ακριβώς αυτό που γράφω. Το ένα είναι νευρολογία, δεν είναι θέμα συνειδητοποίησης και δεν έχει κάποια επιλογή, ηθική ή άλλη. Παρουσιάζεται επίσης μία διαστρεβλωμένη αντίληψη για αυτήν την νευρολογία, και ένα ηθικό πρόσημο σε αυτήν. Η προκατάληψη *είναι*  θέμα συνειδητοποίησης, έχει δουλειά που πρέπει να κάνεις και είσαι υπεύθυνος για αυτήν. Είσαι υπεύθυνος για τον έλεγχο των συστημάτων πεποιθήσεών σου. Η φοβία δεν είναι πεποίθηση. Αν υπάρχουν στοιχεία που έχουν προκύψει και από πεποιθήσεις, σημαίνει ότι είναι αποτέλεσμα και όχι αιτία. Οι πεποιθήσεις είναι το πρόβλημα, εκεί έχεις δουλειά να κάνεις, δεν είναι το νευρικό σου σύστημα η αιτία. Η δαιμονοποίηση του νευρικού συστήματος και διάφορων λειτουργιών του φτάνει μέχρι την σφαίρα του μεταφυσικού, διαχέονται πάρα πολύ βλαπτικά στερεότυπα, όπως να αποδίδεται ένα είδος υπερφυσικής δύναμης και να καλλιεργείται η προκατάληψη (που είναι και ειρωνικό, όταν αναφερόμαστε σε προκαταλήψεις), μία μυθολογία γύρω από αυτό. 

Επίσης η ανάλυση αυτή δεν έχει κοινωνική, συστημική, πολιτική στόχευση αλλά ατομική. Δεν οδηγεί αυτό κάπου.

Και δεν θα συγκροτήσει το γεγονός της φοβίας λόγο, ιδεολογία, πράξη, ούτε έχει κοινωνική υπόσταση.

β) Ableism. Αν θεωρείς ότι το άτομο είναι υπεύθυνο γιατί είναι ένα ελάττωμα χαρακτήρα η νευρολογία του ή νευρολογική του κατάσταση, είναι ableist αντίληψη, και να κάνεις δουλειά με αυτήν γιατί έχεις προκατάληψη απέναντί του.

Η μεταφορική χρήση της λέξης φοβία και αντίληψή της με αρνητικό και στερεοτυπικό τρόπο, όπως για οποιαδήποτε άλλη νευροαπόκλιση ή/και ψυχιατρική διάγνωση είναι επίσης Ableist. 

Και ακόμα θέτω ένα θέμα συνολικό για το πώς προκύπτουν και χρησιμοποιούνται όλες αυτές οι λέξεις σήμερα και τι επιτελούν.

Η προκατάληψη (αντίθετα με τη φοβία), έχω παρατηρήσει ότι φέρνει σε μερικούς πολύ αρνητικές αντιδράσεις προς τους ανθρώπους που προσπαθούν να την φέρουν στην συνείδηση. Στην πραγματικότητα όμως (αντίθετα με τη φοβία) μπορεί να διαλυθεί με την συνειδητοποίηση. Αυτός ο αυτοματισμός και αυτή η αντίδραση που πηγάζει από την προκατάληψη δεν έχει καμία σχέση με φοβία.