Κάτι που "παρεξηγούν" σε μένα είναι ότι δεν χρησιμοποιώ τρέντυ ορολογία.

Κάτι που "παρεξηγούν" σε μένα είναι ότι δεν μιλάω με τρεντ και δεν χρησιμοποιώ τρέντυ ορολογία. Αυτό ίσως σχετίζεται με μια κοινωνική διαφορά αλλά και διαφορά context, όπως την ονομάζω. Οι λέξεις έχουν διάφορα επίπεδα νοήματος, οι όροι και όλος ο τρόπος έκφρασης σηματοδοτεί πράγματα, που μπορεί να έχουν να κάνουν και με μία δήλωση ταυτότητας και συμμετοχής σε ένα ιδεατό κοινωνικό σύνολο, και επικοινωνούν εκπέμποντας διάφορα κοινωνικά σήματα και μηνύματα που βρίσκονται στους όρους και στον τρόπο έκφρασης. 

Αυτό είναι κάτι που εγώ είτε σχεδόν συνειδητά αποφεύγω, σαν να εντοπίζω το τρεντ το οποίο με απωθεί και δεν το χρησιμοποιώ, ή η δική μου χρήση της γλώσσας σηματοδοτεί πράγματα σε διαφορετικά κοινωνικά σύνολα, το οποίο ονομάζω διαφορά context, και επικοινωνεί με αυτά τα κοινωνικά σύνολα.

Όταν κάποιος δεν αναγνωρίζει αυτά τα οικεία του σήματα, ο οποίος χρησιμοποιεί τα κυρίαρχα τρεντ στην γλώσσα, πιάνει αυτήν τη διαφορά στην επικοινωνία. Πιάνει επίσης μια θέση ισχύος στην οποία βρίσκεται λόγω του neuronormativity. Οι αντιδράσεις σε αυτό ποικίλουν. Πιάνει και ένα είδος ανεστραμμένης "απειλής" για την κυριαρχία του, ένα είδος αλλιστικού νευρο-ηγεμονικού fragility.

Η "οικειοποίηση" που αναφέρω σε κάποιες αναρτήσεις σχετίζεται με αυτό. Γιατί οι λέξεις μας, αυτές που όταν εμείς τις χρησιμοποιούσαμε για εμάς τις χλεύαζαν και αντιδρούσαν, τώρα γίνονται τρεντ με διαστρεβλωμένα νοήματα και άλλες σηματοδοτήσεις. Τότε εγώ σταματάω να τις χρησιμοποιώ.

Κι αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με ελληνικά, ούτε με αγγλικά, ούτε με grenglish. Απόδειξη ότι έχουν περάσει χιλιάδες αυτούσιες αγγλικές λέξεις που ακούγονται και εντελώς επίσημα παντού και δεν ενοχλείται κανείς λες και βρίσκεται σε ύπνωση, αλλά θα ενοχληθεί αν χρησιμοποιήσω εγώ αγγλικές λέξεις που δεν είναι το κυρίαρχο οικείο του, και γενικότερα όποτε μιλήσω οτιδήποτε και να πω θα βρει κάτι οτιδήποτε στον τρόπο μου το οποίο θα χρησιμοποιήσει εναντίον μου (weaponise communication differences).