Η προκατάληψη είναι κουλτούρα, όχι ψυχολογία, ούτε ψυχοπαθολογία.
Αντί να στοχεύουμε στο άτομο, και πόσο μάλλον στο νευρικό του σύστημα ή στους ψυχολογικούς μηχανισμούς του, να αντιληφθούμε τους πραγματικούς μηχανισμούς της προκατάληψης και των ιδεολογιών μίσους. Οι μηχανισμοί αυτοί λειτουργούν με στερεότυπα και αφηγήσεις. Λειτουργούν επίσης με συλλογικές ταυτίσεις, με συστημική διαμεσολάβηση, και αφορούν την δομή της κοινωνίας.
Το να στοχεύουμε την νευρολογία ή τους ψυχολογικούς μηχανισμούς του ατόμου είναι αδιέξοδο, δεν οδηγεί πουθενά. Η δουλειά σε ατομικό επίπεδο μπορεί να γίνει σε ό,τι αφορά τις πεποιθήσεις, έχει την δυνατότητα ένας άνθρωπος να συνειδητοποιήσει και να ελέγξει τις πεποιθήσεις του. Κατά τ' άλλα η δουλειά είναι κοινωνική, πολιτική, συστημική. Σε διάφορα επίπεδα αμεσότητας. Ένα από τα πιο άμεσα και αντιληπτά είναι το κομμάτι των στερεοτύπων και των αφηγήσεων. Έχουμε δουλειά να κάνουμε σε αυτό, στην αποδόμησή τους. Το να στοχεύουμε την ψυχολογία και ψυχοπαθολογία του ατόμου είναι αποπροσανατολισμός, αντί να εντοπίζουμε την κουλτούρα, στην αιτία ή διαδρομή μέσα από την οποία περνάει η προκατάληψη. Αντί να εντοπίσουμε τα συγκεκριμένα σημεία στα οποία μπορούμε να έχουμε πραγματικό αποτέλεσμα και όχι να αναλωνόμαστε σε ψυχαναλύσεις και να μοιράζουμε άσχετες διαγνώσεις της βιομηχανίας popularised άρθρων κατευθείαν από το google translate.
"Yet another problem with labeling homophobia a clinical disorder is that doing so frames heterosexuals’ hostility toward homosexuality as a purely individual phenomenon. This limits our ability to understand the social processes through which sexual prejudice develops and is reinforced. It encourages us to focus on the prejudiced individual while ignoring the larger culture that stigmatizes homosexuality." Dr. Gregory M. Herek
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου