4 Αυτιστικό καμουφλάζ - Παρουσίαση θέματος
Το Αυτιστικό καμουφλάζ:
• Είναι καμουφλάζ λειτουργίας.
• Είναι ανταπόκριση στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος, σύμφωνα με την αντίληψή μας για το ποιες είναι αυτές.
Autistic Journals
Δύο κλειδιά για την κατανόηση του Αυτιστικού καμουφλάζ.
*
Το Αυτιστικό καμουφλάζ αναφέρεται στην εμπειρία αλληλεπίδρασής μας με τα αλλιστικά περιβάλλοντα, η οποία μπορεί να ποικίλει πάρα πολύ ανάμεσα στα άτομα ή στις συνθήκες, στο πώς ερμηνεύεται και συνειδητοποιείται. Παρά την ευρύτητα αυτή της εμπειρίας και την προσωπική για τον καθένα αντίληψή της, είναι ταυτόχρονα ένα βίωμα πολύ χαρακτηριστικό για πολλά Αυτιστικά άτομα, οικείο και αναγνωρίσιμο στην αναφορά του. Παρουσιάζω την εμπειρία και αντίληψή μου, όπως διαμορφώνεται μέσα από μία προσωπική διερεύνηση και διαδρομή.
Χρησιμοποιείται συχνά ο όρος "μάσκινγκ", το οποίο στην διαδρομή αυτή αντιλαμβάνομαι ως μία έννοια που προέρχεται από αλλιστικές ερμηνείες και ιδέες που αντανακλώνται και διαμορφώνονται στην χρήση του, παρά από την δική μας αντίληψη για το βίωμα που είναι μια συνολική εμπειρία της αλληλεπίδρασης αυτής. Οι ερμηνείες και ιδέες αυτές δεν καλύπτουν την εμπειρία αυτή, μειώνουν τις διαστάσεις της, ελαχιστοποιούν τον τραυματισμό και την καταπίεσή μας, κανονικοποιούν τον εξαναγκασμό μας. Αυτό το εντάσσω σε ένα συνολικότερο θέμα ψυχολογικοποίησης/συμπεριφοροποίησης της λειτουργίας μας, που συμβαίνει μέσα από το αλλιστικό πρίσμα, και είναι επίσης μια μορφή οικειοποίησής της, ισοπέδωσης και εξάλειψης της ταυτότητας και κοινότητάς μας, άρνησης της πραγματικής διαφοράς και των τρόπων που οι κοινωνικές και συστημικές απαιτήσεις είναι καταπιεστικές για εμάς.
Στις αναρτήσεις μου διερευνώ το Αυτιστικό καμουφλάζ, ως ένα συνολικό βίωμα αλληλεπίδρασης με τα αλλιστικά περιβάλλοντα και συστήματα, και τις ιδέες που μπορεί να περιέχονται στο "μάσκινγκ" ως απόρροια της αλλιστικής αντίληψης και ψυχολογικοποίησης που επιδρά στην ερμηνεία του βιώματός μας.
Θεωρώ χαρακτηριστικό στην αλλιστική παρατήρηση και ερμηνεία έναν κατακερματισμό στην αντίληψη της εμπειρίας μας, που περιέχεται και στην ιδέα των "συμπεριφορών", και του διαχωρισμού της συμπεριφοράς ως επιτέλεσης, όπου εντοπίζεται και μία αντίληψη του "μάσκινγκ". [Περιέχεται επίσης και σε αντιλήψεις της (αλλιστικής) "προσωπικότητας", της "μάσκας" και της "περσόνας", και στο ίδιο το μοντέλο παθολογίας που διαχωρίζει τον "αυτισμό" ως μια "νοσολογική οντότητα" ή την "αυτιστική συμπεριφορά", και περιμένει να βρει κρυμμένο έναν "κανονικό" "αλλιστικό" εαυτό, που υπάρχει κάπου αλλού. Επίσης σε αντιλήψεις των κοινωνικών "ρόλων".] Αντιλαμβάνονται κομμάτια που παρατηρούν εξωτερικά και υποθέτουν την ερμηνεία τους μέσα από το δικό τους πρίσμα και εκλογικευτικά εργαλεία των αλλιστικών αφηγήσεων. Ως αφηγήσεις υπεροχής, μέσα από την ισχύ της "κανονικότητας", οι αντιλήψεις και ερμηνείες αυτές είναι εκ των πραγμάτων Ableist και καταπιεστικές για εμάς, και αρνούνται την διαφορά λειτουργίας μας.
*
Θέματα/άξονες/βασικά σημεία των αναρτήσεων
Επιβολή της αλλιστικής ιδέας του "μάσκινγκ"
- Ψυχολογικοποίηση/συμπεριφοροποίηση της διαφοράς λειτουργίας
- Θεώρηση του "μάσκινγκ" ως "θεραπείας" και ως "λειτουργικότητας" / Ableist ιδέες περί "κοινωνικών δεξιοτήτων" (αλλιστική λειτουργία ως πρότυπο κανονικότητας και υγείας, και ως "ανώτερη συμπεριφορά", ιδέες και κουλτούρα υπεροχής) / συμπεριφοριστικές πρακτικές / ABA (ΕΑΣ, Εφαρμοσμένη Ανάλυση Συμπεριφοράς)
- Εξαναγκασμός σε "μάσκινγκ" για επιβίωση, τραυματισμός (με όρους θεωρίας τραύματος μας βάζει σε κατάσταση freeze)
- Δεν αποτελεί πρόσβαση
- Δεν αποτελεί λειτουργικότητα (μειώνει ή εξουδετερώνει τελείως την απόδοσή μας καταστέλλοντας την φυσική μας λειτουργία)
- Συνιστά κακοποίηση και καταστολή που μας προκαλεί PTSD
- Σκοπός είναι να μην "ενοχλούνται" οι άλλοι (και η μη αλλαγή περιβάλλοντων και συστημάτων) και όχι το όφελος για μας.
- Είναι καταπίεσή μας και κανονικοποίησή της.
- Είναι καμουφλάζ λειτουργίας.
- Αλλιστικές αντιλήψεις της προσωπικότητας και θεώρησή μας ως "τύπος προσωπικότητας"
- Θεώρηση υπέρβασης λειτουργίας
- Σύγκριση ("μάσκινγκ") με την υποκριτική τέχνη
- Θεώρηση ότι είναι εφικτό και επιλογή μας να λειτουργήσουμε ως αλλιστικοί
- Ιδέες περί κοινωνικών δεξιοτήτων
- Ιδέες περί "χαρακτηριστικών" που συμπεριφοροποιούν/ψυχολογικοποιούν την διαφορά λειτουργίας
- Συμπεριφοροποίηση/ηθικοποίηση της επικοινωνιακής και κοινωνικής διαφοράς
- Ο τρόπος που υπάρχουμε, σχετιζόμαστε και επικοινωνούμε δεν αφορά στην πραγματικότητα συμπεριφορές και δυνατότητα επιλογής τους.
- Είναι ανταπόκριση στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος, σύμφωνα με την αντίληψή μας για το ποιες είναι αυτές.
Αν αυτό κατά περιπτώσεις μπορεί να σημαίνει και την πρόβλεψη και προετοιμασία για κάποια κατάσταση (κάτι που ίσως δίνει την εντύπωση του ρόλου, ή μίας συνειδητής διαμόρφωσης της συμπεριφοράς), είναι μόνο μία έκφανση που μπορεί να πάρει η συνολική εμπειρία. Η συνειδητή αυτή διαμόρφωση επίσης δεν αναιρεί την διαφορά και δεν υπερβαίνει την λειτουργία, ενώ είναι και αμφίβολο κατά πόσον ανταποκρίνεται στην απαίτηση ή μεταφέρει όντως την εικόνα που εμείς επιλέγουμε. Η συνολική εμπειρία, ακόμα και σε μια τέτοια έκφανση, έχει πολλά ακόμα επίπεδα και διαστάσεις.
Αναφερόμαστε σε μία σχέση με το περιβάλλον και την (αντίληψή μας για την) απαίτησή του, και όχι σε κάποια εσωτερική μας λειτουργία-κατάσταση ή ανεξάρτητη διαμόρφωση της συμπεριφοράς μας, όπως μπορεί να εκφράζεται με το "μάσκινγκ".
Αποδομώντας το "μάσκινγκ": Τι είναι αυτό που "καλύπτουμε", και ποια είναι "η μάσκα";
- Ιδέα διαχωρισμού της συμπεριφοράς, που υποτίθεται ότι ορισμένοι έχουν την επιλογή να επιτελέσουν. Διαχωρισμός από τι; Και ποια μορφή παίρνει αυτή η επιτέλεση ως "μάσκα";
Αυτά τα ερωτήματα με οδηγούν στην αντίληψη (του "μάσκινγκ") ως αλλιστική ιδέα, που διαμορφώνεται από τον φυσικό τρόπο λειτουργίας και βίωμα των αλλιστικών το οποίο έχει καθορίσει τις κυρίαρχες αντιλήψεις για την νοητική και σωματική έκφραση μέσα στην οποία καλούμαστε να υπάρχουμε.
Τι είναι αυτό που "κρύβουμε", και τι είναι αυτό που "τοποθετούμε στην θέση του"; Τι είναι αυτό που διαχωρίζεται;
(...) Πάντα είμαστε εμείς, δεν μπορούμε να είμαστε κάτι άλλο. Η αλληλεπίδραση με τα εξωτερικά περιβάλλοντα διαμορφώνει το καμουφλάζ της λειτουργίας με διάφορους τρόπους. Συχνά όχι συνειδητούς. Και δεν ξέρουμε καν τι είναι αυτή η υποτιθέμενη "νευροτυπική" περσόνα.
Το "μάσκινγκ" μπορεί να αντανακλά μια αντίληψη ότι υπάρχουν "στρώσεις", που αποδομούνται μέχρι να βρούμε κάτω από αυτές έναν πραγματικό εαυτό κρυμμένο, που δεν γνωρίζουμε.
Αυτό μου θυμίζει τον "κανονικό" "αλλιστικό" "εαυτό" που περιμένει το μοντέλο της παθολογίας να βρει κρυμμένο κάτω από στρώσεις "αυτισμού".
Φτάνουμε και οι ίδιοι να ερμηνεύουμε έτσι το βίωμά μας (στρώσεις "μάσκινγκ", και κρυμμένος, διαχωρισμένος, άγνωστος εαυτός) γιατί δεν υπάρχουν εργαλεία ερμηνείας πέρα από της αλλιστικής "ψυχολογίας". Δεν είναι παρά ερμηνεία. Το βίωμα υπάρχει, η ερμηνεία αυτή έπεται, διαμορφώνεται μέσα από συγκεκριμένα πρίσματα ή αφηγήσεις που μπορούν να βγάλουν ένα νόημα που μπορούμε να αποδεχτούμε ως πραγματικότητα.
(Άλλα βασικά σημεία)
- Το Αυτιστικό καμουφλάζ είναι μία συνολική εμπειρία που αφορά την αλληλεπίδρασή μας στα αλλιστικά (αντι-) "κοινωνικά" περιβάλλοντα. Μία τραυματική εμπειρία που μας οδηγεί σε burnout. Όχι μια επιλογή λειτουργίας.
- Ψευδές στάτους το οποίο δεν αποτελεί πρόσβαση
- Διαρκές dissociation
- Η αντίληψη ότι μπορούμε να διαχωρίσουμε την συμπεριφορά μας ως επιτέλεση ("μάσκινγκ") μας απο-ανθρωποποιεί και μηχανοποιεί.
- Detachment και αίσθηση απώλειας του εαυτού μας
- Το θέμα βρίσκεται στην διαφορά λειτουργίας και στην πρόσβαση για την Αυτιστική λειτουργία.
- Η άρνηση της διαφοράς λειτουργίας σημαίνει παραβίαση των ορίων μας.
Ο εξαναγκασμός μας στην επιτέλεση μιας άλλης λειτουργίας είναι παραβίαση των ορίων μας, την οποία κανονικοποιούν εφόσον αρνούνται την διαφορά.
- Bασανισμός και τραυματισμός
- Δεν μπορεί να αποτελεί κοινή εμπειρία κανενός αλλιστικού.
Όταν μιλάμε για καμουφλάζ όχι (μόνο) "χαρακτηριστικών", στοιχείων προσωπικότητας ή ταυτότητας, αλλά λειτουργίας, είναι τελείως διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο "κρύψιμο" στοιχείων προσωπικότητας ή ταυτότητας, και εμπεριέχει βασανισμό και τραυματισμό για μας. Την ίδια εμπειρία δεν μπορεί να την έχει κανένας αλλιστικός.
(...) Είναι κατάσταση τραυματισμού, καταστολής του νευρότυπού μας, και παραβίασής μας, που δεν πρέπει να κανονικοποιείται και ελαχιστοποιείται, δεν έχει καμία σχέση με το βίωμα των αλλιστικών, και απολύτως καμία με την υποκριτική τέχνη. Και είμαστε εξαναγκασμένοι σε αυτό για την επιβίωσή μας, άμεσα και όχι ως επιλογή προς όφελός μας. Δεν γίνεται καν συνειδητά. Έχει επιπτώσεις στην υγεία μας, στο νευρικό μας σύστημα, και οδηγεί με άμεσο τρόπο στο Αυτιστικό burnout. Το βίωμα αυτό δεν αντιστοιχεί στο βίωμα κανενός αλλιστικού.
- Κανονικοποίηση καταστολής του νευρότυπου
- Το "μάσκινγκ", ως έννοια ξεκάθαρα αλλιστική, είναι απόρροια της ψυχολογικοποίησης.
- Δεν μπορούμε να επιτελέσουμε την αλλιστική λειτουργία, παρά μόνο ως εικόνα, και με την αντίληψή μας για αυτήν.
- Συχνά δεν είναι ή είναι ελάχιστα συνειδητό, δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει.
- [Το "μάσκινγκ"] εμπεριέχει στρέβλωση του ποιοι είμαστε και τι κάνουμε, και η λέξη μπορεί να έχει άλλες παραπλανητικές αποχρώσεις και νοήματα.
- Δεν έχει καμία σχέση η κατάσταση αυτή με τον κοινωνικό εαυτό των αλλιστικών και τους "ρόλους" που καλούνται να παίζουν.
- Ο νευρότυπος δεν είναι τύπος προσωπικότητας, είναι άλλη λειτουργία.
- Το μάσκινγκ δεν είναι προσωπικότητα. Είναι τραυματική ανταπόκριση και μηχανισμός επιβίωσης.
- Η απαίτηση του να επιτελούμε την κανονικότητα, σημαίνει για μας την υπέρβαση της ίδιας μας της νευροβιολογίας.
- Η "γλώσσα σώματος" έχει νευροβιολογική βάση, δεν χτίζεται εξωτερικά.
- Κάποιος που φοράει μία μάσκα ή "υποκρίνεται", α) ξέρει τι κάνει, και β) είναι επιλογή του.
- Ένα βαθιά δομικό κοινωνικό θέμα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως έλλειψη "κοινωνικών δεξιοτήτων" κάποιων ατόμων.
- Εμείς δεν φοράμε μάσκα. Εμείς προσπαθούμε να ανταποκριθούμε στο αλλιστικό περιβάλλον.
- Δεν είμαστε υπεύθυνοι για την παρερμηνεία της ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑΣ μας.
- Το θέατρο είναι γλώσσα. Η "νευροτυπική συμπεριφορά" όχι.
- Δεν πρόκειται για γλώσσα. Δεν πρόκειται για κοινωνικές δεξιότητες και υποτιθέμενη έλλειψή τους.
- Με το masking φαίνεσαι "broken neurotypical", αντί για Αυτιστικός. Και έτσι θα σε αντιμετωπίζουν.
- Όταν το συγκρίνουμε με την υποκριτική τέχνη, το ρομαντικοποιούμε και ελαχιστοποιούμε, το δεχόμαστε ως "ικανότητα" που μπορεί κανείς να "μάθει", ενώ έχουμε άγνοια για την ίδια την τέχνη και επάγγελμα του ηθοποιού. Το ίδιο όταν αναφερόμαστε στην αλλιστική ή στην δική μας λειτουργία ως (διαφορετική) "γλώσσα". Τι διαφορά έχει αυτό από το να αποδεχόμαστε ότι πρόκειται για ένα θέμα εκμάθησης "κοινωνικών δεξιοτήτων";
- Το "μάσκινγκ" δεν είναι ρόλος.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου