Σημασία έχει η στοχοποίηση της απόκλισης από τα νευρο-ηγεμονικά πρότυπα, και η αρνητική αντίληψη για αυτήν.

Σημασία δεν έχουν οι λέξεις από μόνες τους, αλλά η στοχοποίηση μίας κατάστασης νευρικού συστήματος ή απόκλισης από τα νευρο-ηγεμονικά πρότυπα, και η αρνητική αντίληψη και προκατάληψη για κάθε τέτοια κατάσταση ή απόκλιση, που είναι Ableist.

Αυτό είναι κάτι που αντανακλάται και διαμορφώνεται στην χρήση των λέξεων.

Σχετική ανάρτηση

Ableism και γλώσσα, γιατί είναι σημαντικό.

Η αρνητική αντίληψη και προκατάληψη για την φοβία και φοβικότητα, είναι μία αρνητική αντίληψη και προκατάληψη γενικότερα για την απόκλιση από τα νευρο-ηγεμονικά πρότυπα. Στην αντίληψη αυτή προβάλλεται το ίδιο το νευρο-ηγεμονικό στρεβλωτικό πρίσμα ερμηνείας κάθε "συμπεριφοράς", η θεώρηση υπεροχής και οφειλής όλων σε υπέρβαση.

Το ότι δεν το διακρίνουν αυτό μερικοί δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει, αντίθετα είναι ενδεικτικό του πόσο κυρίαρχος είναι ο Ableist λόγος και περνάει χωρίς αμφισβήτηση. Είναι ενδεικτικό της ακύρωσης και αποδόμησης του ίδιου του λόγου και των ανθρώπων που βρίσκονται εκτός νευρο-ηγεμονικών προτύπων και που αυτή η κυριαρχία καταπιέζει. Είναι ενδεικτικό της μη αναγνώρισης και εξάλειψης/οικειοποίησης της απόκλισης, της ελαχιστοποίησης της καταπίεσης και των επιπτώσεων όταν αφορούν συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων. 

Σημασία έχει το περιεχόμενο του Ableism, και η αναγνώρισή του. Το ίδιο και για άλλες λέξεις που αφορούν διακρίσεις, στοχοποιήσεις, προκαταλήψεις και καταπιεστικά συστήματα, και που το περιεχόμενό τους χάνεται και γίνονται εργαλεία ακύρωσης σε ό,τι δεν ευθυγραμμίζεται με μία ταυτότητα ή πολιτική κουλτούρα που τις οικειοποιείται, αντί να ανοίγουν το θέμα στην κοινωνία, και να προτείνουν μία διερεύνηση. Το τρεντ με το -φοβία δεν βοηθάει ως προς αυτό ορίζοντας κάθε προκατάληψη, εχθρότητα και συστημική καταπίεση ως ζήτημα ψυχολογίας και ψυχοπαθολογίας, ενώ στοχοποιεί την ίδια την απόκλιση από τα νευρο-ηγεμονικά πρότυπα και κατάσταση νευρικού συστήματος.