Non-hurt people hurt people.

Non-hurt people hurt people.

Από Anna Goundra Ιανουαρίου 08, 2023

Some say that hurt people do sometimes hurt people. So? What? What is the reason of relating one to the other? Do non-hurt people also sometimes hurt people? Then why don't we say "non-hurt people hurt people". Saying "hurt people hurt people" serves the purpose of relating one to the other. It confuses the victims with the abusers, therefore it is wrong.

There are the others that say "everybody has been hurt", or "everybody is traumatised". No, they aren't. This is very dismissive to people who are traumatised. But even if it was so, then what would be the point of poiniting out that "hurt people hurt people". No point. At all. Other than to bypass true causes and victim blame.

-

See also

Trauma is a result, not a cause.

Σχόλια

Περίληψη

Ο Αυτιστικός νευρότυπος είναι μία φυσιολογική ανθρώπινη νευρολογική παραλλαγή. Γύρω από την αλλιστική / «νευροτυπική» λειτουργία και κουλτούρα ως κέντρο, αναπτύσσεται μία (Ableist) κουλτούρα η οποία κυριαρχεί (στο κοινωνικό και συστημικό περιβάλλον), και είναι απόλυτα εχθρική προς τον Αυτιστικό νευρότυπο. Η καταπιεστική, και τραυματική αυτή κατάσταση από το περιβάλλον χρεώνεται ατομικά σε εμάς («χαρακτηριστικά») ή παθολογικοποιείται, ενώ μας αφαιρεί πρόσβαση και ανάπτυξη δυνατοτήτων μας. Η επιβολή της ιδέας και Ableist θεώρησης του «μάσκινγκ» ως «ικανότητας» ή επιλογής κανονικοποιεί την καταστολή του νευρότυπου, τον τραυματισμό και την καταπίεσή μας.

Η υποστήριξη και η κοινοποίηση βοηθούν αυτό το έργο να συνεχίζεται και να φτάνει σε περισσότερους.

Η ειδικότητά μου δεν είναι τι κάνει ο αλγόριθμος, και η ασχολία μου δεν είναι το μάρκετινγκ του εαυτού μου στα social media. Ασχολούμαι με περιεχόμενο, όχι με μηχανισμούς διανομής. Αν πιστεύετε ότι το περιεχόμενο αξίζει, η υποστήριξη και η κοινοποίηση μπορεί να βοηθήσει αυτό το έργο να συνεχιστεί και να φτάσει σε περισσότερους.

Summary

The Autistic neurotype is a natural human neurological variation. An ableist culture, centered around allistic / "neurotypical" functioning and norms, dominates the social and systemic environment and remains profoundly hostile toward the Autistic neurotype. This oppressive and traumatic environmental condition is either individually attributed to us (as "traits") or pathologized, while simultaneously stripping us of access and the opportunity to develop our potential. The enforcement of the ableist notion of "masking" as a "skill" or a choice normalizes the suppression of our neurotype, our traumatization, and our oppression.