Τα νευροτυπικά άτομα ΔΕΝ βιώνουν την [neuronormative] κοινωνική ζωή ως θέατρο, με τον τρόπο που το έχουμε βιώσει κάποιοι από εμάς. Για αυτούς αυτό που κάνουν είναι φυσικό.

(Παλιότερη σημείωση για ένα θέμα που ανέπτυξα τελικά πρόσφατα εδώ Το θέατρο είναι γλώσσα. Η νευροτυπική συμπεριφορά όχι.)

Οι κοινωνικές συμβάσεις είναι κάτι που μελετάται πολύ στο θέατρο και που προσωπικά το έχω μελετήσει.

Γι' αυτό μερικά Αυτιστικά άτομα μπορεί να βιώνουν την [neuronormative κοινωνική] ζωή ως θέατρο. Αυτό όμως δεν είναι καλό. Δεν έχει σχέση με την τέχνη του θεάτρου και με καμία τέχνη. Δεν ζούμε σε θεατρική παράσταση.

Τα νευροτυπικά άτομα ΔΕΝ βιώνουν την [neuronormative] κοινωνική ζωή ως θέατρο, με τον τρόπο που το έχουμε βιώσει κάποιοι από εμάς. Για αυτούς αυτό που κάνουν είναι φυσικό.

Αλλιώς δεν θα υπήρχε, δεν θα το άντεχαν. Δεν βιώνουμε τα ίδια πράγματα, πρέπει να το καταλάβουμε αυτό και εμείς.