Η [neuronormative] "κοινωνικότητα", που νοείται και απαραίτητα ως φυσικός χώρος για την νευροκανονικότητα, εμπλέκεται σε κάθε τι που ορίζει τη ζωή μας. Αυτό είναι πρόβλημα για εμάς, που έχουμε άλλου είδους κοινωνικότητα.

Η [neuronormative] "κοινωνικότητα", που νοείται και απαραίτητα ως φυσικός χώρος για την νευροκανονικότητα, εμπλέκεται σε κάθε τι που ορίζει τη ζωή μας.

Αυτό είναι πρόβλημα για εμάς, που έχουμε άλλου είδους κοινωνικότητα. Αν ήταν διαχωρισμένα και μπορούσαμε να κάνουμε πράγματα χωρίς να εμπλέκεται (ό,τι νοείται ως) η νευροκανονική "κοινωνικότητα" σε αυτά, σε κάποιους από εμάς τουλάχιστον, θα έλυνε πολλά προβλήματα. Θα μπορούσαμε να μην εμποδιζόμαστε σε στόχους μας, στην εργασία μας, στην εκπαίδευσή μας κ.ά.

Δεν πρόκειται για ένα ατομικό θέμα που λύνεται για το κάθε άτομο. Πρόκειται για καταπίεσή μας μέσα σε συστήματα στα οποία καλούμαστε να λειτουργούμε με τρόπους που δεν μπορούμε να λειτουργούμε. 

-

Το να βλέπεις ότι αυτό είναι ένα ζήτημα "κοινωνικών δεξιοτήτων" που "μας λείπουν" είναι τεράστιο σφάλμα.

Πολλοί από εμάς μπορούμε να προσαρμοζόμαστε άψογα στο περιβάλλον [η δυνατότητα αυτή είναι κάτι εντελώς ρευστό, και δεν αποτελεί ζήτημα εκμάθησης]. Δεν κάνει την διαφορά.

Το κάνουμε από παιδιά για να επιβιώνουμε. Αλλάζουμε τον εαυτό μας σε βαθμό τραυματισμού. Και έχουμε και εσάς να μας λέτε ότι τάχα δεν προσαρμοζόμαστε, ενώ συμβαίνει το εντελώς αντίθετο.

Για να διαμορφωθούμε ακριβώς σύμφωνα με την προσδοκία του περιβάλλοντος από εμάς. Και αυτό ανακαλύπτουμε ότι τελικά είναι αδύνατο γιατί δεν έχει καμία λογική που μπορούμε να κατανοήσουμε. Δεν υπάρχουν κανόνες. Αν υπήρχαν θα μπορούσαμε κάποιοι να τους ακολουθήσουμε. Υπάρχει άλλη λειτουργία.

Δεν υπάρχει καθορισμένο πλαίσιο. Σε ένα καθορισμένο πλαίσιο κάποιοι από εμάς θα μπορούσαμε να λειτουργήσουμε. 

Ακολουθούμε κατά γράμμα κανόνες τους οποίους οι άλλοι μπορούν να αναιρούν ό,τι ώρα θέλουν χωρίς επιπτώσεις, ενώ εμείς έχουμε επιπτώσεις για πράγματα που δεν έχουμε κάνει λάθος. 

Ρητούς ή "στάνταρ" κανόνες συνήθως ακολουθούσα. Δεν αλλάζει κάτι. Κάποιοι από εμάς μπορούμε να ακολουθήσουμε κανόνες χωρίς κανένα πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες.

Το να θεωρείτε ότι το θέμα είναι "κοινωνικών δεξιοτήτων" είναι τεράστιο και καταστροφικό σφάλμα. 

Σχετική ανάρτηση: Το να πας να "διδάξεις" νευροτυπικούς κώδικες, κάτι που μερικές φορές και από μόνα τους τα άτομα κάνουν, δεν θα είχε έτσι κι αλλιώς αποτέλεσμα.

-

Ένα βαθιά δομικό κοινωνικό θέμα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως έλλειψη "κοινωνικών δεξιοτήτων" κάποιων ατόμων.