Οι ψυχολογικές θεωρίες, αναφορά για τις οποίες αποτελεί μόνο το νευροτυπικό, παρουσιάζουν ως δεδομένο την υπόθεση ότι είμαστε όλοι ο ίδιος άνθρωπος.
Η νευροπικοιλότητα είναι θετική στην φύση και στην κοινωνία, είναι δύναμη και εξέλιξη. Ο κίνδυνος δεν έρχεται από αυτήν, αλλά εντελώς αντίθετα από την καταπίεση της κυριαρχίας ενός και μόνο τρόπου ύπαρξης και του ελέγχου της πάνω στην φύση και κοινωνία. Φυσικά αυτό συνδέεται με ένα παγκόσμιο οικονομικό σύστημα και κάποιους σκοπούς που δεν εναρμονίζονται με το καλό και την ευτυχία των περισσότερων ανθρώπων, δεν εναρμονίζονται με την φύση ως περιβάλλον του ανθρώπου το οποίο δεν τους ενδιαφέρει να το καταστρέφουν.
-
Η ψυχολογικοποίηση του κακού του επιτρέπει να διεισδύει στις κοινωνίες μας, γιατί μετατοπίζει στρεβλά τη συμπόνια ή ενσυναίσθησή μας και μας οδηγεί στην δικαιολόγησή του, ακόμα και στην ταύτισή μας μαζί του μέσω της αντίληψης ότι όλοι είμαστε εν δυνάμει ο ίδιος άνθρωπος που θα μπορούσαμε να μη λειτουργήσουμε ηθικά γιατί καθοριζόμαστε 100% από τη συνθήκη μας.
(Αποσπάσματα από την ανάρτηση Ο ρόλος του enabling και η ψυχολογικοποίηση του κακού)
-
Η σκέψη μου έχει πλέον μετακινηθεί από το να πιστεύω ότι κατά βάση "είμαστε όλοι το ίδιο", γιατί δεν είμαστε και δεν θα πέσω σε αυτήν την παγίδα.
Είναι φανερό ότι κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το να ανέχονται την παρούσα οικτρή κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο κόσμος, και όχι μόνο, αλλά και να επωφελούνται από αυτήν, εις βάρος των άλλων, και φτάνουν ως το σημείο του να πιστεύουν στην φυσική ανωτερότητά τους έναντι των ατόμων που δεν μπορούν να λειτουργήσουν κατά αυτόν τον τρόπο μέσα σε αυτό το σύστημα.
Οι ψυχολογικές θεωρίες, αναφορά για τις οποίες αποτελεί μόνο το νευροτυπικό, παρουσιάζουν ως δεδομένο την υπόθεση ότι είμαστε όλοι ο ίδιος άνθρωπος. Αυτό είναι κάτι που χρησιμεύει εργαλειακά στον έλεγχο της συμπεριφοράς.
Θέτουν επίσης ένα πρότυπο (συμπεριφοράς, λειτουργίας, τρόπου σχέσης και ύπαρξης, υγείας) για (αυτόν) "τον άνθρωπο".
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου