Το "μίσος" στις ιδεολογίες μίσους, δεν είναι ενεργητικό συναίσθημα, είναι απουσία ενσυναίσθησης προς κάποια ομάδα ανθρώπων.

Το "μίσος" 

Εγώ ένα συμπέρασμα έχω βγάλει για το "μίσος", όταν μιλάμε για ιδεολογίες μίσους. Δεν είναι πάντα πράξη ενεργητική, δεν είναι συναίσθημα ενεργητικό, είναι απουσία ενσυναίσθησης προς κάποια ομάδα ανθρώπων, είναι αδιαφορία. Και πάντα καλύπτεται με την αίσθηση της ηθικής ανωτερότητας. Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο. 

(Την ψυχολογικοποίηση αυτή την έχετε αναγάγει μέχρι στην ιστορία και στην πολιτική που αντιλαμβάνεστε ως ψυχό-δραμα.)

Αυτό που είναι επικίνδυνο είναι η νομιμοποίηση αυτής της απουσίας ενσυναίσθησης, δηλαδή του "μίσους". Το enabling γίνεται και μέσω της εντύπωσης της κοινωνικής συναίνεσης. Αν δεν το έχετε καταλάβει, έχετε ευθύνη για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο.

Και αν δεν υπήρχε το "μίσος", το "μίσος" *σου*, το δικό σου "μίσος", η δική σου απουσία ενσυναίσθησης προς συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, δεν θα χρειάζονταν ούτε τα κράτη, ούτε οι στρατοί. *Εσύ*, το "μίσος" *σου* δικαίωσε αυτόν τον πόλεμο. Φέρεις ευθύνη γι' αυτόν τον πόλεμο και για τα θύματα των Παλαιστινίων. 

Όταν στην σφαγή, στον βασανισμό και δολοφονία και απαγωγή ομήρων μωρών, λες "ναι μεν αλλά", μετά αντιπαραθέτεις αριθμούς θυμάτων, και μετά λες μόνο "ceasefire", έχεις ευθύνη. Δεν είναι αριθμητικό το θέμα. Θες αριθμούς; Θες αριθμούς; Πάρε τον αριθμό 6 εκατομμύρια αφού θέλεις αριθμούς, σε φούρνους και θαλάμους αερίων. Που αντιπαραθέτεις αριθμούς. Και 1 μωρό να ήταν, θα έπρεπε να σε ενδιαφέρει να γυρίσει πίσω με ασφάλεια  αντί σε αυτό να απαντάς για τους Παλαιστίνιους. Αν δεν το καταλαβαίνεις αυτό έχεις τερατοποιηθεί. Δεν νοιάστηκες για αυτό το μωρό και λες "ceasefire" γιατί κατ' εσέ ο ΣΤΡΑΤΌΣ του Ισραήλ πρέπει να προστατέψει τους άλλους αντί τον λαό του για τον οποίο εσύ δεν δίνεις δεκάρα για την προστασία και ασφάλειά του; Τους έσφαξαν, βγήκες την ίδια μέρα συμπαράσταση στην Παλαιστίνη, και ζητάς "ceasefire"; Φέρεις ευθύνη για το μίσος σου και πρέπει να το καταλάβεις. 

Για το enabling και την ευθύνη που φέρεις παραμένοντας σιωπηλός. Αλλά μην πεις 80 χρόνια μόνο μετά το Ολοκαύτωμα, με επιζώντες ακόμα εν ζωή, ότι δεν ήξερες. Ξέρεις. 

Η εντύπωση της κοινωνικής συναίνεσης

Η εντύπωση της κοινωνικής συναίνεσης είναι enabling. Γι' αυτό "η κοινωνία", κάθε άτομο που την αποτελεί, φέρει ευθύνη, και δεν μπορεί να είναι αμέτοχο σε ρόλο παρατηρητή. 

Κάποιοι αυτόματα ταυτίζονται-παίρνουν το μέρος του δράστη, αυτό κάτι λέει για αυτούς. Αυτοί νομίζοντας λόγω του group thinking ότι κάνουν το σωστό, και δρώντας μέσα από ομάδες, λαμβάνουν έναν πιο ενεργό ρόλο και είναι πιο ομιλητικοί, μερικές φορές φτάνουν στο θράσος και στην ύβρη, γιατί η πίστη τους ότι βρίσκονται στην "σωστή πλευρά" τους κάνει να μη φοβούνται, και η δράση και σκέψη μέσω ομάδων και συλλογικών ταυτίσεων τους κάνει να μην ερευνούν και να μην έχουν αμφιβολίες για "το σωστό". 

Αντίθετα, πολλοί από τους υπόλοιπους παραμένουν σιωπηλοί. Έτσι φέρουν και αυτοί ευθύνη γιατί δημιουργείται η εντύπωση της κοινωνικής συναίνεσης. 

(Από την ίδια ανάρτηση)