Δεν μιλάμε για «κόστος». «Μπορούμε» = «μπορούμε». ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.

• "Everybody masks"... what? What? What do we mask? Η διαφορά είναι ΠΟΙΟΤΙΚΗ, όχι ποσοτική.

• Δεν μιλάμε για «κόστος». Μιλάμε για κάτι ΑΝΕΦΙΚΤΟ. Αν θεωρούν ότι κάποιοι «μπορούμε», τέλος γι' αυτούς, «μπορούμε» = «μπορούμε». ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.

• Το βίωμα καταπίεσης του νευρότυπου υπάρχει σε κάθε αλληλεπίδραση, δεν έχει να κάνει με το αν είναι επίσημη ή ανεπίσημη μία κατάσταση και τι απαιτήσεις έχει, αλλά με το ότι καταρχάς οι απαιτήσεις δεν είναι καν γνωστές.

Έχω βαρεθεί να ακυρώνεται η εμπειρία μας, με μία λογική τύπου "everybody masks". Δεν είναι το ίδιο.

"Everybody masks"... what? What? What do we mask? Η διαφορά είναι ΠΟΙΟΤΙΚΗ, όχι ποσοτική. Έχω κουραστεί να το ακούω αυτό, λες και είμαστε το ίδιο με τους αλλιστικούς. Δεν καταλαβαίνουμε τι λέμε.

Όταν λένε οι αλλιστικοί "mask" τι εννοούν; Κάτι που τους εξαντλεί όπως εμάς, που τους οδηγεί σε burnout; Εννοούν τελείως διαφορετικά πράγματα, αναφέρονται σε κοινωνικό εαυτό ή κοινωνική μάσκα. 

Εδώ είχα γράψει γι' αυτό: "Masking": We're not doing it "more", it's completely different.

Όσο και εμείς οι ίδιοι ενισχύουμε την αντίληψη ότι «μπορούμε» να κάνουμε «μάσκινγκ» σαν ικανότητα, όσο και αν μιλάμε για το κόστος αυτού του πράγματος, δεν κάνουμε τίποτα. Δεν τους νοιάζει αυτό το κόστος, δεν θα το καταλάβουν ΠΟΤΈ αυτό το κόστος.

Δεν μιλάμε για «κόστος». Μιλάμε για κάτι ΑΝΕΦΙΚΤΟ. Όσο δεν το τοποθετούμε σωστά, δεν κάνουμε τίποτα. Αν θεωρούν ότι κάποιοι «μπορούμε» - επικίνδυνα κοντά με ταμπέλα λειτουργικότητας αυτό - τέλος γι' αυτούς, «μπορούμε» = «μπορούμε». ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.

Δεν υπάρχει καμία σύγκριση με το ότι ο αλλιστικός θα προσέξει λίγο περισσότερο τι ρούχα θα φορέσει και τις εκφράσεις του σε μία συνέντευξη για δουλειά. Δεν είναι το ίδιο πράγμα. Και εμείς μπορεί να μπούμε σε αυτήν την επιπλέον διαδικασία, εμείς ήδη έχουμε άπειρα άλλα επίπεδα, και όχι μόνο για το «επίσημο - ανεπίσημο» ή γενικά θέματα «etiquette». Αν τα γνωρίζουμε και είναι συγκεκριμένα, μπορεί και να είμαστε και πολύ καλοί σε αυτά! Δεν έχει καμία σχέση με το βίωμα καταπίεσης του νευρότυπου αυτό, είναι άλλο πράγμα. Το βίωμα καταπίεσης του νευρότυπου υπάρχει σε κάθε αλληλεπίδραση, δεν έχει να κάνει με το αν είναι επίσημη ή ανεπίσημη μία κατάσταση και τι απαιτήσεις έχει, αλλά με το ότι καταρχάς οι απαιτήσεις δεν είναι καν γνωστές. Μπορεί να είναι εντελώς «ανοιχτό - ανεπίσημο» το περιβάλλον και πάλι να βιώνουμε την καταπίεση. Μπορεί και σε μεγαλύτερο βαθμό από ένα περιβάλλον στο οποίο είναι ξεκάθαρο και συγκεκριμένο τι απαιτείται. Γι' αυτό έγραψα εδώ: Όσο πιο ανοιχτό υποτίθεται ότι είναι ένα περιβάλλον, στο οποίο εμείς δεν γινόμαστε αποδεκτοί, τόσο πιο υποκριτικό είναι για εμάς, ενώ μπορεί να έχει και μεγαλύτερη ασάφεια ως προς το τι απαιτείται., και κάποιες σημειώσεις που ακολούθησαν εδώ: Σημειώσεις και σχόλια.

Όλες οι παραπάνω αντιλήψεις απορρέουν από την άρνηση της πραγματικής διαφοράς λειτουργίας.

Δείτε περισσότερα στο βίντεο: Αποδομώντας το Καμουφλάζ - Autistic Journals S2Ep1

(Σχετικές αναρτήσεις στην ετικέτα "Masking is an allistic concept", φαίνεται στην έκδοση ιστού.) (οι ετικέτες μπορεί να μην είναι διαθέσιμες)