Η κριτική μου στοχεύει όσους εκμεταλλεύονται το θέμα, και τις νοοτροπίες εσωτερικευμένου Ableism.

Με αφορμή κάποιες πρόσφατες αναρτήσεις, μου δίνεται η ευκαιρία να ξεκαθαρίσω κάτι σημαντικό. Ήδη διευκρίνισα αρκετά, στην ουσία του, το θέμα των «επιπέδων», σε αναρτήσεις και βίντεο. Δείτε το πιο ολοκληρωμένο πρόσφατο κείμενο Τρία διακριτά προβληματικά σημεία του ιατρικού μοντέλου και της παρανόησης των «επιπέδων».

Συνειδητοποίησα όμως ένα σημαντικό σημείο, που με είχε ωθήσει σε αυτές τις διευκρινίσεις. Τι δεν ήταν από την μεριά μου ξεκάθαρο στις προηγούμενες αναφορές μου στα «επίπεδα», που ίσως δημιουργούσε μία συγκεκριμένη σύγχυση, που προσπαθούσα να επιλύσω. Και ειδικά όπου η κριτική μου φαίνεται πολύ έντονη.

Ειδικά λοιπόν όπου φαίνεται μία έντονη κριτική προς τα «επίπεδα», δεν απευθύνεται σε γονείς ή σε όσους αφορά η «υψηλή υποστήριξη» πρακτικά. Αντίθετα, η έντονη κριτική απευθύνεται σε νοοτροπίες εσωτερικευμένου Ableism για αυτούς που θεωρούν τους εαυτούς τους «υψηλά λειτουργικούς» με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτοί είναι που πρέπει να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός. Η κριτική μου εκεί στοχεύει. Οι γονείς δεν φταίνε όταν τους δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις από μηνύματα που περνάνε, είτε από διάφορους άσχετους influencers, που εκμεταλλεύονται το θέμα, είτε μέσα από κάποιους Αυτιστικούς, που οι ίδιοι διαχωρίζονται και αποποιούνται την Αυτιστικότητα ως παθολογία με οποιονδήποτε τρόπο.

Αυτό συνειδητοποίησα καθώς επεξεργαζόμουν και ενημέρωσα την πρόσφατη ανάρτησή μου (Update) Ημερολογιακά, από την τελευταία μου επίσκεψη στο Χ. (Ή ένα πλαίσιο πολιτικού σόου), και καθώς ξαναδιάβασα κάποιες παλιότερες αναρτήσεις, όπου υπάρχει η κριτική, και το σημείο της σύγχυσης που με είχε ωθήσει να αναλύσω περισσότερο το θέμα.

Και η κριτική μου στοχεύει κυρίως όσους εκμεταλλεύονται το θέμα με αποτέλεσμα να βγαίνει αυτό το λάθος μήνυμα. Αναφέρομαι σε αυτό στην ανάρτηση «Coaches», «influencers» και «ψυχο-ειδικοί» που δεν είναι οι ίδιοι ανοιχτά Αυτιστικοί μιλάνε πάνω μας. Τέλος.

Από εκεί και πέρα, λόγω εσωτερικευμένου Ableism, προκύπτει η προβληματική αυτή στάση. Και καθώς αποστιγματίζεται η Αυτιστικότητα, όλο και περισσότεροι που θεωρούν τους εαυτούς τους «υψηλά λειτουργικούς» συνειδητοποιούν και αποδέχονται ότι είναι Αυτιστικοί, διαχωρίζοντας όμως τον εαυτό τους από το παθολογικοποιημένο στερεότυπο, το οποίο αποποιούνται από την δική τους ταυτότητα. 

Οι ίδιοι μπορεί πριν να έλεγαν ότι είναι «υψηλής ευαισθησίας», και ποτέ να μην το αποδέχονταν αν δεν υπήρχε η αποπαθολογικοποίηση, ενώ μπορεί και να μην αντιμετωπίζουν ορισμένα θέματα ή να μην υπάρχουν κάποιες εμπειρίες, λόγω της συνθήκης τους, που είναι καθοριστικός παράγοντας, με αποτέλεσμα να τα παθολογικοποιούν ως εγγενή στους άλλους, όπως και οι αλλιστικοί. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι και dissociation, και να μην έχουν κατανοήσει το βίωμα, ή να έχουν άλλες κυρίαρχες ερμηνείες γι' αυτό, αρνητικές ή ρομαντικοποιημένες για την Αυτιστικότητα - θεμιτό φυσικά αν δεν προβάλλεται στους υπόλοιπους ή σε ένα φαντασιακό δικό τους «Παράδειγμα Νευροποικιλότητας».

Αποπαθολογικοποίηση όμως δεν σημαίνει «επίπεδα», με ένα επίπεδο παθολογικό και ένα επίπεδο «τύπο προσωπικότητας». Στην πραγματικότητα δεν το έχουν αποδεχτεί. Έχουν αποδεχτεί κάτι άλλο για τους εαυτούς τους. Μετά δημιουργείται η εντύπωση του «τρεντ», και όλο αυτό ανακυκλώνεται χωρίς λύση, και προσφέρεται για σόου και εκμετάλλευση.

Αυτός είναι ένας λόγος που ασχολούμαι με το θέμα «masking» και «high-masking», στο οποίο φαίνεται μερικοί να προσδίδουν μαγικές ιδιότητες. Λες και μπορούμε να παρουσιάσουμε έναν άλλο εαυτό, που θα μεταφέρει την εικόνα που εμείς επιλέγουμε, και θα υπερβαίνει κάθε εμπόδιο και μη προσβασιμότητα με έναν μαγικό τρόπο. 

Σε αυτό αναφέρομαι στις αναρτήσεις: 

Η εσφαλμένη αντίληψη που έχουν μερικοί για το μάσκινγκ ή καμουφλάζ (το ίδιο είναι), είναι το να νομίζουν ότι ελέγχουν τι μεταφέρει η συμπεριφορά τους, 

High-masking = high suppression of the neurotype / We don't actually control what our behaviour conveys to others, 

Δύο κλειδιά για την κατανόηση του Αυτιστικού καμουφλάζ, 

και γενικά στην ετικέτα Masking is an allistic concept, 

και στο βίντεο Αποδομώντας το Αυτιστικό Καμουφλάζ.

Εδώ πάλι ο στόχος μου είναι οι κυρίαρχες αντιλήψεις για το «μάσκινγκ» ως ικανότητα και λειτουργικότητα, και ο εσωτερικευμένος Ableism, όχι κάποια άποψη για την υποστήριξη.

Δείτε επίσης το βίντεο

Συνηθισμένες Παρανοήσεις για τα «Επίπεδα Αυτισμού»