«Μάσκινγκ»: ένα σφάλμα που γίνεται από την δική μας πλευρά, και γι' αυτό μπορεί να αλλάξει.
Από πότε η καταπίεση της λειτουργίας, που απαιτείται από εμάς, έγινε ικανότητα και λειτουργικότητα, δεν ξέρω.
Αυτό το σφάλμα γίνεται και από την δική μας πλευρά. Δεν είναι η κριτική ο σκοπός μου, είναι το πραγματικό αποτέλεσμα. Κάτι που εμείς οι ίδιοι μπορούμε να αλλάξουμε, που βρίσκεται στον έλεγχό μας άμεσα.
Πώς περιμένουμε κάτι διαφορετικό, όταν εμείς οι ίδιοι ταυτίσαμε την εμπειρία καταπίεσης με την ικανότητα και τη λειτουργικότητα. Όταν εμείς δώσαμε σε αυτήν την εμπειρία μαγικές ιδιότητες πρόσβασης. Όταν εμείς την αντιληφθήκαμε ως θέμα προσωπικότητας ή etiquette.
Αποδεχόμαστε ένα όνομα για μία συνολική εμπειρία καταπίεσης της λειτουργίας μας, σαν να πρόκειται για συγκεκριμένη πράξη, μειώνοντας τις διαστάσεις της εμπειρίας για εμάς, πόσο μάλλον για τους αλλιστικούς που καταλαβαίνουν διαφορετικά πράγματα με αυτό. Φτάσαμε ακόμα και εμείς να λέμε «όλοι κάνουν μάσκινγκ». Ακυρώνουμε εμείς την εμπειρία μας με αυτόν τον τρόπο. Ακυρώνουμε εμείς την διαφορά της λειτουργίας μας και περιμένουμε οι αλλιστικοί να την αναγνωρίσουν, που δεν αντιλαμβάνονται τίποτα πέρα από τους εαυτούς τους;
Ίσως το αποδεχτήκαμε για να αναγνωρίσουμε την εμπειρία καταπίεσής μας. Σε μένα προσωπικά λειτούργησε αυτό, όπως έχω πει σε προηγούμενες αναρτήσεις, ήταν ένα «aha moment» σε μία διαδρομή συνειδητοποίησης.
Για να μιλήσουμε για το τι σημαίνει και πού οδηγεί από την δική μας πλευρά η καταπίεση αυτή, μία εμπειρία καταπίεσης που μπορεί να πάρει άπειρες μορφές γιατί δεν είναι συγκεκριμένη πράξη, και αφορά κάθε αλληλεπίδραση, για να το τοποθετήσουμε σε ένα δικό μας πλαίσιο. Όχι για να αποδεχτούμε την έννοια του «μάσκινγκ» ή «καμουφλάζ» ως λειτουργικότητα και μαγική πρόσβαση, ούτε ως κρύψιμο αρνητικών ή μη ευνοϊκών στοιχείων της προσωπικότητάς μας προς κάποιο όφελος.
Λίγο predatory και ύπουλο δεν σας ακούγεται αυτό παρεμπιπτόντως; Ή καιροσκοπικό, λες και είμαστε αριβίστες που προσπαθούμε να ανέλθουμε με ανήθικο τρόπο. Δεν το κάνουμε εμείς αυτό, ή δεν σχετίζεται με αυτήν την εμπειρία - και προβάλλονται τέτοια στοιχεία σε εμάς, ηθικά-χαρακτηρολογικά-ψυχολογικά-συμπεριφορικά, είναι κομμάτι της παρανόησης.
Μπορεί να υπάρχει και μία διάσταση προσωπικότητας, αλλά αυτή είναι μία διάσταση μόνο, και όχι η πιο σημαντική κατά την δική μου εμπειρία. Έχουμε δώσει μεγαλύτερη σημασία σε αυτήν την διάσταση από ό,τι έχει. Ή είναι συμπεριφοροποίηση, ψυχολογικοποίηση και ηθικοποίηση της λειτουργίας.
Δεν χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο, γιατί θα πω τα ίδια που έχω ξαναπεί. Δείτε όλο το θέμα σε προηγούμενες αναρτήσεις της ετικέτας Masking is an allistic concept.
Σχετικές αναρτήσεις
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου