Ερώτηση προς Δρ. Ούτα και τους ομοίους της
Ερώτηση προς Δρ. Ούτα και τους ομοίους της: Αν δεν είναι «μάσκινγκ» (σε αυτό το context καταπίεση της λειτουργίας), αλλά «υψηλή λειτουργικότητα», ή ένδειξη ότι το άτομο δεν είναι Αυτιστικό, πού αποσκοπεί η συμπεριφοριστική πρακτική κανονικοποίησης ως θεραπεία και πρώιμη παρέμβαση; Θα γίνει το άτομο υψηλά λειτουργικό; Ή θα γίνει αλλιστικό;
Μόλις παραδεχτήκατε ότι δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα στην λειτουργικότητα του ατόμου, αφού ως Αυτιστικό δεν είναι «ικανό» για κάτι τέτοιο.
Αν από μόνο του το άτομο «επιτυγχάνει» το «καμουφλάζ», δεν χρειάζεται κάτι, είναι κανονικό. Ή, έχει θέματα ψυχικής υγείας, τραύμα, διαταραχές προσωπικότητας και άλλες διαγνώσεις, για τα οποία πρέπει να αναζητήσει θεραπεία ή να «διαχειριστεί» ατομικά.
*
For them, an undiagnosed adult Autistic woman is basically allistic with some "difficulties" that can be worked through in therapy, as with any allistic.
*
Από πότε η καταπίεση της λειτουργίας, που απαιτείται από εμάς, έγινε ικανότητα και λειτουργικότητα, δεν ξέρω.
*
Αφού μπερδεύεται το «μάσκινγκ» με «προσωπικότητα» ή etiquette, λογικό και επόμενο να ταυτίζεται με ικανότητα και λειτουργικότητα, και να λέει ο καθένας ό,τι θέλει.
Υ.Γ. Επειδή η ψυχολόγος αυτή μάλλον προσπαθεί να επανεμφανιστεί στον χώρο και να πάρει δημοσιότητα, εκφράζοντας ό,τι πιο παρωχημένο, δεν θα της κάνω διαφήμιση.
Υ.Γ.2 Οι απόψεις της είναι ευθυγραμμισμένες με την κυρίαρχη αντίληψη ενός γραμμικού φάσματος λειτουργικότητας, και απολύτως φυσική απόρροιά της.
Αν από την αρχή υπάρχει η αντίληψη ενός γραμμικού φάσματος λειτουργικότητας, και άρνηση διαφοράς λειτουργίας, τι νέο ή περίεργο είπε εντός του πλαισίου του ιατρικού μοντέλου; Φυσικό κι επόμενο να το σκεφτεί οποιοσδήποτε αυτό.
Διαβάστε στο blog
Δεν μιλάμε για «κόστος». «Μπορούμε» = «μπορούμε». ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου