Αποδέχεσαι ότι υπάρχει πράγματι μια "αξιοκρατία" με βάση την "ικανότητα";

Όταν μιλάμε για Ableism, και για συστήματα αποκλεισμού, δεν μιλάμε για "ικανότητα".  

Αυτό συμβαίνει, σε περίληψη Part 5: Αντί να μας υποστηρίξουν να επιτύχουμε τους στόχους μας και να αναπτυχθούμε μας οδηγούν σε burnout εξαναγκάζοντάς μας στην αλλιστική λειτουργία.

Masking is an allistic concept (Νέα ετικέτα)

Χωρίς να είναι η "ικανότητα" * μέτρο αξίας έτσι κι αλλιώς, όταν όμως αντιλαμβάνεσαι με αυτόν τον τρόπο την διάκριση και έννοια του Ableism, αποδέχεσαι ότι υπάρχει ένα σύστημα "αξιοκρατικό", όπου η πρόσβαση και επιτυχία πράγματι οφείλεται στην "ικανότητα". 

Υπάρχει πράγματι μια τέτοια "αξιοκρατία" της "ικανότητας", και είναι αυτό το θέμα της διάκρισης και του Ableism; 

* [Ό,τι εννοεί κανείς με την "ικανότητα", γιατί ήδη ορίζεται μέσα στην Ableist και Neuronormative κυρίαρχη αντίληψη και συστήματα, εκτός των οποίων δεν έχει νόημα, και δεν αποτελεί κάποια εγγενή ιδιότητα του ανθρώπου, ώστε να θεωρείται μέρος της φυσικής ποικιλότητας, είναι ήδη μία κατασκευή.] 

Όταν αναφερόμαστε στον Ableism ως διάκριση με βάση την "ικανότητα", πρώτον αποδεχόμαστε την Ableist κατασκευή της "ικανότητας" ως φύση, και δεύτερον θεωρούμε ότι υπάρχει "αξιοκρατία" στα συστήματα με βάση αυτήν την κατασκευή. Τέτοιες αντιλήψεις οδηγούν επίσης στην θεώρηση ότι η επιδίωξη της δικαιοσύνης και ισότητας καταλύει αυτήν την "αξιοκρατία" της "ικανότητας". 

Ακόμα και με την Ableist και Neuronormative κατασκευή της ικανότητας όμως, η "αξιοκρατία" αυτή δεν υπάρχει. Τα συστήματα είναι μη προσβάσιμα, και ανεξάρτητα από αυτήν την κατασκευή. 

Τα συστήματα απαιτούν μία συγκεκριμένη επιτέλεση, που δεν αφορά στην πραγματικότητα την "ικανότητα". 

Οι άνθρωποι που αποκλείονται δεν είναι λόγω έλλειψης σε αυτήν τη φαντασιακή κατασκευή και ιδέα της "ικανότητας".