H «φοβία» είναι εργαλείο κοινωνικής στοχοποίησης σχεδόν από τις απαρχές της.

(Αναρτήσεις στο Facebook) 

Phobia is one of the most misunderstood, dismissed and disrespected neurodivergencies (or part of neurodivergence).

Masking phobias is the hardest masking.

And the most required to survive neuronormativity.

It's actually impossible in most cases. You are trying to do something impossible.

And you know you will get in MORE trouble if you fail masking phobia.

People are actually being bullied and disrespected for having phobias.

I believe ableism towards phobia* is at the root of all Ableism.

*Or as they say "phobic behaviour".

Well, it's not "phobic behaviour", it's nervous system survival mechanisms.

If they understand you have a phobia they will bully you and disrespect you in the most merciless way, even exposing you to your triggers to laugh at your nervous system survival mechanisms. Adults too, they are not just "kids".

Of course it's not accommodated at all. It's completely dismissed and not accepted. And charged with shame. It's a taboo that we avoid talking about.

As long as we avoid it, we don't get to the root of Ableism (as far as neurodivergence is concerned).

As an Autistic person, I have mostly get bullied for phobias and what is perceived as "sensitivity/ies", which they translate as "weakness".

"Phobic behaviour": You see the compartmentalising allistic reasoning again here, the separation of "behaviour"? I've talked about this also refering to how masking or camouflaging is being perceived as a construct.

Και υπάρχουν πολλές ακόμα προεκτάσεις. Σχεδόν από τις απαρχές της η λέξη έχει χρησιμοποιηθεί εργαλειακά και χειριστικά, ως ταμπέλα για οποιαδήποτε κοινωνική στοχοποίηση. Κοινωνική φοβία τι σημαίνει; Αυτήν την ταμπέλα τοποθετούν σήμερα σε μας, εκλογικεύοντας την απομόνωση και εξοστρακισμό μας, και την έλλειψη προσαρμογής του εχθρικού περιβάλλοντος. Ως «φοβική αποφυγή της ετεροσεξουαλικότητας» παθολογικοποιούσαν οι ψυχαναλυτές την ομοφυλοφιλία, μέχρι να τους επιστραφεί ο χαρακτηρισμός με την «ομοφοβία», ενώ σήμερα αυτή η ιστορία έχει χαθεί και το συνθετικό «-φοβία» απλώς προστίθεται σε ό,τι θέλει κανείς να στοχοποιήσει, λες και αυτός είναι ο κοινός παρονομαστής του προβλήματος, «η φοβία»... Τα έχω αναλύσει εδώ και χρόνια, οπότε δεν θα επεκταθώ περισσότερο.

Ας αναφέρω όμως και την πτυχή του χειρισμού της πανδημίας μέσω της στοχοποίησης της υποτιθέμενης «φοβικής συμπεριφοράς». Η «φοβική συμπεριφορά» άρχισε να θεωρείται χειρότερη και από την ίδια την πανδημία, με κυριολεκτικά bullying σε όσους επέλεγαν να φορούν μάσκα (που χαρακτηρίζονταν «φοβικοί», δεν σημαίνει καν ότι ήταν λόγω «φοβίας») και άλλα πολλά. Ο Ableism σε όλο του το μεγαλείο. Και το «entitlement» της παρέμβασης και της παραβίασης ορίων με την ισχύ της «κανονικότητας».

Πραγματικά πολλές προεκτάσεις.

«Φοβία», μία λέξη (που καταλήγει τουλάχιστον) κενή περιεχομένου, λόγω της κοινοτοπίας της, αλλά με τεράστιο συναισθηματικό φορτίο, που συχνά δημιουργεί έντονες αντιδράσεις. Πιστεύω ότι ο κρυμμένος Ableism βρίσκεται πίσω από αυτό...

Να σημειώσω ακόμα ότι δεν πρόκειται για καμιά αρχαία ελληνική λέξη... Γύρω στα 1900 δημιουργήθηκε. Η αγοραφοβία δημιουργήθηκε στα γερμανικά από έναν ψυχίατρο το 1871.

Να σημειώσω επίσης σχετικά με την ιστορία της «ομοφοβίας» ως επιστροφή του χαρακτηρισμού, ότι και αυτό δεν έπαυε ήδη να είναι προβληματικό από την στιγμή που αναφερόταν ένας ψυχιατρικός όρος για να περιγράψει την προκατάληψη. Η προκατάληψη είναι κουλτούρα, όχι ψυχοπαθολογία. Και ο ίδιος ο δημιουργός της λέξης την εννοούσε με την κυριολεκτική και όχι μεταφορική της σημασία. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε ακόμα και να βρίσκεται στο DSM. Περισσότερα για αυτόν τον προβληματισμό εδώ, από τον Gregory M. Herek: Is “Homophobia” A Mental Illness?

Σχετική ανάρτηση

Η προκατάληψη είναι κουλτούρα, όχι ψυχολογία, ούτε ψυχοπαθολογία.

Διαβάστε στο blog  Επιλεγμένες αναρτήσεις

Μείνετε ενημερωμένοι στις σελίδες Νέα στο blog και Νέες αναρτήσεις

Η ειδικότητά μου δεν είναι τι κάνει ο αλγόριθμος, και η ασχολία μου δεν είναι το μάρκετινγκ του εαυτού μου στα social media. Ασχολούμαι με περιεχόμενο, όχι με μηχανισμούς διανομής. Αν πιστεύετε ότι το περιεχόμενο αξίζει, η υποστήριξη και η κοινοποίηση μπορεί να βοηθήσει αυτό το έργο να συνεχιστεί και να φτάσει σε περισσότερους.