Το κακό ως κίνητρο πράξης, ως πρόθεση, δεν έχει καμία λογική ποτέ. Η αντίληψη αυτή της εκλογίκευσης (ψυχολογικοποίηση του κακού) χρειάζεται να αποδομηθεί.

Το κακό ως κίνητρο πράξης, ως πρόθεση, δεν έχει καμία λογική ποτέ. Η αντίληψη αυτή της εκλογίκευσης (ψυχολογικοποίηση του κακού) χρειάζεται να αποδομηθεί. 

Το μόνο που έχει σημασία είναι τι του επιτρέπει να υπάρχει ή να δρα (enabling). Αυτό δεν είναι συζήτηση με όρους ψυχολογίας. Αντίθετα αυτή η εκλογίκευση είναι μέρος του enabling. Επίσης η δυνατότητα αυτή δίνεται μέσα σε συστήματα και δομές εξουσίας και ελέγχου (χωρίς και πάλι αυτό να αποτελεί εκλογίκευσή του). Enabling επίσης είναι η εντύπωση κοινωνικής συναίνεσης, η οποία (εντύπωση) μπορεί να κατασκευαστεί μέσα από διαμεσολάβηση πληροφορίας. Γι' αυτό έχουμε χρέος να μιλάμε. 

Σχετικές αναρτήσεις 

Ο ρόλος του enabling και η ψυχολογικοποίηση του κακού

Την ψυχολογικοποίηση αυτή την έχετε αναγάγει μέχρι στην ιστορία και στην πολιτική που αντιλαμβάνεστε ως ψυχό-δραμα.


Οι έννοιες της ψυχολογικοποίησης και ψυχοδραματοποίησης.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

5 Το Πρόβλημα με τα «Επίπεδα Αυτισμού» – Παρουσίαση θέματος

Η Κατασκευή του «Αυτισμού»

Σημειώσεις και σχόλια