Διαβάστε στο blog / Read on the blog
• Αυτό συμβαίνει, σε περίληψη Part 1-8 (και νέα σχόλια)
Γύρω από την αλλιστική / "νευροτυπική" λειτουργία και κουλτούρα ως κέντρο, αναπτύσσεται μία (Ableist) κουλτούρα η οποία κυριαρχεί (στο κοινωνικό και συστημικό περιβάλλον), και είναι απόλυτα εχθρική προς τον Αυτιστικό νευρότυπο.
Η αντίληψη της φυσικής υπεροχής της αλλιστικής λειτουργίας βρίσκεται στην ρίζα κάθε προβλήματος και βλάβης μας.
Ο εξαναγκασμός μας στην επιτέλεση μιας άλλης λειτουργίας είναι παραβίαση των ορίων μας, την οποία κανονικοποιούν εφόσον αρνούνται την διαφορά.
1 Η Ableist κατασκευή του "φοβικού"
Η κατασκευή του "φοβικού" είναι μία Ableist κατασκευή, η οποία στοχεύει το μη κανονικό/"υγιές", ή/και το "αδύναμο". Στηρίζεται σε Ableist ιδέες και ιδεώδη για το κανονικό/"υγιές", την δύναμη και την "ανθεκτικότητα" ("resilience").
Η απόκλιση από τα νευρο-ηγεμονικά πρότυπα είναι η πιο χαρακτηριστική κατασκευή αποδιοπομπαίου τράγου. Η κυρίαρχη Ableist κουλτούρα περνάει χωρίς αμφισβήτηση.
2 Νευροποικιλότητα, Νευροαπόκλιση
Οι έννοιες της Νευροποικιλότητας και Νευροαπόκλισης ορίζονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο μίας σύγχρονης κοινωνικής και πολιτικής ανάλυσης.
Οι όροι αυτοί είναι εργαλεία για την κατανόηση κοινωνικών μοντέλων και εννοιών.
3 Ableism, Ableist
Η Ableist κουλτούρα είναι διάχυτη στην κοινωνία. Δεν είναι και τόσο δύσκολο όμως να την εντοπίσεις εφόσον την καταλάβεις.
4 Αυτιστικό καμουφλάζ
Στις αναρτήσεις μου διερευνώ το Αυτιστικό καμουφλάζ, ως ένα συνολικό βίωμα αλληλεπίδρασης με τα αλλιστικά περιβάλλοντα και συστήματα, και τις ιδέες που μπορεί να περιέχονται στο "μάσκινγκ" ως απόρροια της αλλιστικής αντίληψης και ψυχολογικοποίησης που επιδρά στην ερμηνεία του βιώματός μας.
• Για ποια κοινωνικότητα μιλάμε; (Σειρά αναρτήσεων)
Πώς γίνεται ένας άνθρωπος να έχει έλλειμμα κοινωνικότητας; Είναι εγγενές χαρακτηριστικό; Σύμφωνα με ποιον; Για ποια κοινωνικότητα μιλάμε;
Στην σειρά διερευνώ το θέμα του διαχωρισμού σε "υψηλή" και "χαμηλή" "λειτουργικότητα". Ενώ τα επίπεδα "λειτουργικότητας" δεν υπάρχουν ούτε στο διαγνωστικό εγχειρίδιο DSM, συνεχίζει να υπάρχει σε μερικούς αυτή η αντίληψη του διαχωρισμού.
Πώς προέκυψε αυτός ο διαχωρισμός;
Η απο-ανθρωποποιητική κατασκευή της διάγνωσης, ευθυγραμμισμένη με την παιδοψυχιατρική του εθνικοσοσιαλισμού, η παθολογικοποίηση των ανθρώπινων χαρακτηριστικών του νευρότυπου από το 1940.
Η μετατόπιση της αντίληψης για την Αυτιστικότητα μέσα από την ιστορία του διαγνωστικού εγχειριδίου DSM, τις απαρχές της διάγνωσης, και το σύγχρονο κοινωνικό μοντέλο της Νευροποικιλότητας που αποδομεί την έννοια και μοντέλο της παθολογίας.
• Χρειάζεται να προστατευτούμε από την οικειοποίηση (Σειρά αναρτήσεων)
(...) Καταρχάς θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να καταλάβουμε την διαφορά της λειτουργίας μας και του βιώματός μας. Δεν πρόκειται να καταλάβουν με αναλογίες γιατί δεν αντιστοιχεί το βίωμά τους στο δικό μας βίωμα.
Η έλλειψη πρόσβασης και κάθε συστημικό ζήτημα επίσης δεν είναι θέματα κατανόησης.
(...) Ακριβώς όλο το θέμα αυτό είναι. Υπάρχει διαφορά στο πώς επιδρά το εξωτερικό περιβάλλον σε εμάς από τους αλλιστικούς. Έχουμε ένα εξωτερικό περιβάλλον και συνολικά "κοινωνική" ζωή διαμορφωμένο σύμφωνα με το βίωμα των αλλιστικών. Αυτό επιδρά στο σύνολο της εμπειρίας μας.
Το δικό μας βίωμα και το πώς επιδρά το εξωτερικό περιβάλλον σε εμάς δεν μπορεί να έχει για κριτήριο και μέτρο το αλλιστικό βίωμα.
Το κλειδί είναι στην διαφορά.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου